Κρίσεις – Σχόλια στις τελευταίες εξελίξεις

• Eίναι γνωστό (ανεξάρτητα αν ουδέποτε εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση) ότι η “Ιπποδρομίες Α.Ε./ΟΠΑΠ Α.Ε.”, σε συνεργασία με την απόλυτα ελεγχόμενη από την ίδια Φίλιππο Ένωση, απαίτησε ξαφνικά (χωρίς να έχει προηγηθεί ενημέρωση-προειδοποίηση) από τους ιδιοκτήτες να εξοφλήσουν τις όποιες οφειλές τους προς την κτηνιατρική κλινική και τους προπονητές τις αντίστοιχες δικές τους, που έχουν φυσικά να κάνουν με λειτουργικά έξοδα των σταύλων (ΔΕΗ, νερό κ.λπ.). Τους κοινοποίησε απλώς ότι, όσοι δεν τις αποπλήρωναν αμέσως, δεν θα είχαν δικαίωμα εγγραφής των ίππων τους! Επακολούθησαν φυσικά γραπτές και προφορικές έντονες αντιδράσεις της ιπποδρομιακής κοινότητας και η ανάδοχος εταιρεία ανέστειλε την άμεση τουλάχιστον εφαρμογή του μέτρου, δίνοντας ένα μικρό χρονικό περιθώριο, μέχρι την 1η Μαρτίου, για την διευθέτηση των οφειλών.

• Ήταν πλέον γνωστό ότι θα μπορούσε –ανάλογα με τις προθέσεις της– να εφαρμόσει από τον τρέχοντα μήνα την απόφασή της. Και πράγματι το έκανε, στα πλαίσια της αλαζονικής επιβολής ….του νόμου του ισχυρού! Κάτι που και ορισμένες άλλες φορές είχε ήδη πράξει (θυμίζουμε το τί έγινε στην περίοδο της απεργίας των αναβατών για το ασφαλιστικό τους ζήτημα). Έτσι οδηγήθηκαν τα πράγματα στην ματαίωση της ιπποδρομιακής συγκέντρωσης της Δευτέρας 8 Μαρτίου. Έγιναν μεν εγγραφές, συμπληρώθηκαν επτά κούρσες, αλλά η “ΟΠΑΠ/Ιπποδρομίες Α.Ε.” κατέστησε άκυρες όσες προήλθαν από προπονητές που εξακολουθούν να έχουν οφειλές.

• Σ’ αυτή λοιπόν την δεύτερη φάση, που εξέλιπε το στοιχείο της αντιδεοντολογικής και αντιϊπποδρομιακής συμπεριφοράς της, θεωρούμε ότι δεν μπορεί κανείς να της προσάψει κάτι επιπλέον από τα όσα έχουν συμβεί επτά χρόνια, με πάρα πολλές ανάμεσα σ’ αυτά τις ευθύνες της για την τραγική εξέλιξη της ιπποδρομιακής δραστηριότητας, άσχετα αν προϋπήρχαν αιτίες από προηγούμενους όχι μόνο κρατικούς, αλλά και αιρετούς διοικητικούς παράγοντες. Γιατί δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι από τότε που ξεκίνησε η ιστορία της ιδιωτικοποίησης και με τον τρόπο κυρίως που οδηγήθηκαν τα πράγματα σ’ αυτήν, χωρίς δηλαδή την επιβεβλημένη κατοχύρωση των όσων θα έπρεπε μέσω της Σύμβασης Παραχώρησης να συναποδεχθούν τα δύο μέρη για το όφελος των ελληνικών ιπποδρομιών, ήταν το έναυσμα για αρκετούς να εκδηλώσουν με διάφορους τρόπους τις επιδιώξεις τους!

• Ωστόσο, ανεξάρτητα από τα αναφερθέντα αμέσως πιο πάνω, η ίδια η ανάδοχος εταιρεία έχει το δικό της μερίδιο ευθύνης, που είναι μάλιστα και ουσιαστικό, σε ό,τι αφορά την συσσώρευση χρεών. Κατ’ αρχήν, στην διάρκεια της καραντίνας, που οι περισσότερες –και για σημαντικά χρονικά διαστήματα μάλιστα όλες– ιπποδρομιακές δραστηριότητες είχαν διακοπεί, συνέχιζε να χρεώνει κανονικά τους επαγγελματίες, οι οποίοι πλέον δεν είχαν κανένα απολύτως έσοδο, ενώ θα μπορούσαν να εξακολουθούν να διεξάγονται ιπποδρομίες, αν η “Ιπποδρομίες/ΟΠΑΠ Α.Ε.” είχε προχωρήσει, όπως συμβαίνει σε τόσες χώρες του κόσμου, σε εναλλακτικούς τρόπους στοιχηματισμού, κάτι που ήταν και είναι αποκλειστικά στην δική της αρμοδιότητα. Το ζήτημα συνεπώς είναι ότι δεν ήθελε κάτι τέτοιο και το ερώτημα είναι αν, πότε, ποιά στιγμή και υπό ποιές προϋποθέσεις ενδέχεται στο μέλλον να το θέλει(;) Πέραν αυτού, ενάμιση και πλέον χρόνο τώρα, από τότε δηλαδή που το Ελεγκτικό Συνέδριο ακύρωσε τα όσα θα της έδινε η προηγούμενη Κυβέρνηση με τον γνωστό νόμο Τσακαλώτου-Βασιλειάδη (να μην ξαναγυρίζουμε στα παλιά, αναφέροντας τα τραγελαφικά τότε που συνέβησαν ένθεν κακείθεν), μείωσε αμέσως σε απελπιστικό βαθμό τα έπαθλα και ευνόητο είναι ότι τα έσοδα των επαγγελματιών από την διεξαγωγή των ιπποδρομιών ελαχιστοποιήθηκαν!! Να φανταστεί κανείς ότι ένα σύνηθες πρόστιμο Επιτροπών Ελέγχου, απ’ αυτά που για υποτιθέμενα παραπτώματα κατ’ αντίληψη των μελών τους επιβάλλονται, μπορεί να ισοδυναμεί ή και να ξεπερνά κάποιες φορές τις αμοιβές των επαγγελματιών, που τους αναλογούν από το έπαθλο κάποιας ιπποδρομίας, σε περίπτωση νίκης ή διάκρισης των ίππων τους!! Παλιά, στον Φαληρικό ιππόδρομο, τα πρόστιμα συνήθως έμπαιναν σε άλλες περιπτώσεις, ενώ για όσες υπήρχαν ενδείξεις (πολύ περισσότερο δε και αποδεικτικά στοιχεία) δόλιων ενεργειών, που αφορούσαν φυσικά και στο ιπποδρομιακό στοίχημα των φιλίππων, επιβάλονταν αποκλεισμοί, με απόλυτη εφαρμογή της απαγόρευσης εισόδου στους σταύλους των υπευθύνων! Και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι σημερινοί Ελλανοδίκες! Μιλάμε για κολοσσιαία διαφορά του βαθμού αξιοπιστίας που είχε εμπεδωθεί τότε, σε σχέση με το τώρα!! Αλλά τέτοια σοβαρά ζητήματα θεωρούνται από τους τωρινούς αρμόδιους …ψύλλοι στα άχυρα!!

• Η ελληνική ιπποδρομιακή δραστηριότητα ήταν γνωστό ότι εδώ και καιρό καρκινοβατούσε. Τώρα οι δυσκολίες ξεπερνούν πλέον κάθε όριο αντοχών. Με τέτοια έπαθλα μιας μόνο ανά εβδομάδα συγκέντρωσης, όποτε βέβαια δεν προκύπτει κάποιο απρόοπτο ματαίωσής της, πώς να ελπίζει ο ελληνικός ιππόδρομος να ξεφύγει από το τραγικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται(;) Πώς να ανανεωθούν οι ιδιοκτήτες, πώς είναι δυνατόν να προσελκυσθούν φίλιπποι, πώς μπορεί να ανέβει ο στοιχηματικός τζίρος και πόσο τελικά θα αντέξουν όσοι επαγγελματικά λειτουργούν μέσα στον ιπποδρομιακό χώρο(;) Η μόνη λύση ήταν, είναι, παραμένει και εναγωνίως απ’ όλους μας αναζητείται και μπορεί να δοθεί –και έχει ήδη τρομακτικά καθυστερήσει– από την Κυβέρνηση, που τόσες φορές έχει πει ότι πρέπει να διορθώνει τις όποιες παραλείψεις και λάθη προηγούμενων πολιτικών ηγεσιών και όσον αφορά την Σύμβαση Παραχώρησης, η σημερινή δεν το έχει ακόμα πράξει. Και όσο παραμένουν έτσι τα πράγματα, δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο που να δημιουργεί αισιοδοξία ότι ενδέχεται να αλλάξει τακτική και γενικά ιπποδρομιακή πολιτική η ανάδοχος εταιρεία!

• Ευνόητο φυσικά ήταν να υπάρξουν νέες αντιδράσεις, ανεξάρτητα αν αυτή την φορά είχε χρονικά προσδιορισθεί το ενδεχόμενο εφαρμογής του μέτρου, αναφορικά με τις οφειλές. Οι αντιδράσεις αυτές αποτυπώνονται στις ανακοινώσεις των Ενώσεων Ιδιοκτητών, Προπονητών, Αναβατών (έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας, για όποιον ενδιαφέρεται να τις αναγνώσει), οι οποίες έχουν κοινοποιηθεί και στα αρμόδια Υπουργεία. Αντίστοιχες κινήσεις έχουν γίνει και προηγούμενες φορές, χωρίς μέχρι τώρα να έχουν φέρει κάποιο αποτέλεσμα. Ξαναλέμε ότι μόνο η Kυβέρνηση μπορεί και πρέπει να λύσει τον γόρδιο δεσμό, την θηλειά στον ελληνικό ιππόδρομο!

• Με όσα βέβαια τραγικά διαδραματίζονται εδώ και πολλές ημέρες στην γύρω περιοχή μας, που προκαλούν τα πιο φριχτά συναισθήματα στην ανθρώπινη υπόσταση και με όσα γενικότερα διακυβεύονται σε παγκόσμιο επίπεδο, αναρωτιέται κανείς αν και κατά πόσον είναι κατάλληλη αυτή η χρονική στιγμή για να το πράξει η τωρινή πολιτική ηγεσία τώρα.

• Η ζωή όμως συνεχίζεται και αυτό πρέπει να ισχύει και για την ελληνική ιπποδρομιακή δραστηριότητα. Δεν θέλουμε, ούτε και διανοούμαστε να το πιστέψουμε, ότι ενδέχεται, λόγω των σοβαρών δυσκολιών στην επίλυση του ιπποδρομιακού ζητήματος, να περνάει η σκέψη στους πολιτικούς προϊστάμενους της χώρας μας του λουκέτου του ελληνικού ιπποδρόμου! Και ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο, μαζί με το συναίσθημα των ανθρώπων που έχουν ζήσει ίσως και το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους μέσα σ’ αυτόν, τεντώνεται κάθε μέρα ακόμα περισσότερο η υπομονή και η αντοχή τους, συνεχίζοντας να λειτουργούν και περιμένοντας φυσικά αυτό που αναμφισβήτητα είναι το σωστό, το να διαμορφωθούν δηλαδή οι προϋποθέσεις εύρυθμης λειτουργίας και με προοπτική ανάκαμψης και ανάπτυξης των ελληνικών ιπποδρομιών.

• Ήδη έχουμε αναγνωρίσει και το ξανατονίζουμε πως πολλά είναι και τα λάθη τα δικά μας, αλλά και σε ποιά δραστηριότητα δεν υπάρχουν τέτοια ανθρώπινα λάθη ή παραλείψεις(;) Άλλωστε ακόμα και γι’ αυτά η ευθύνη, αν το καλοσκεφθεί κανείς, ξεκινάει από τις κεφαλές που διοικούν και κατευθύνουν τον χώρο μας. Έχουμε μιλήσει τόσες φορές για την ενότητα, που εξακολουθεί και απουσιάζει στους κόλπους της ιπποδρομιακής κοινότητας, αλλά τα προσωπικά συμφέροντα στην σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη εποχή κυριαρχούν κάθε έννοιας λογικής και δεοντολογίας. Αν υπήρχε ένα απόλυτα ενωτικό δυνατό μέτωπο, να προβάλλει τα πολλά επιχειρήματα που υπάρχουν για να διεκδικήσει τα δικαιώματα και το όφελος της ιπποδρομιακής δραστηριότητας, ώστε να μην ακούγονται διαφορετικές από τις εσωτερικές παρατάξεις απόψεις, έχουμε την αίσθηση ότι τα πράγματα θα ήταν τελείως διαφορετικά. Αν έστω και την ύστατη στιγμή όλοι ανεξαιρέτως το αντιληφθούν και συμπορευθούν, αλλάζοντας νοοτροπία και συμπεριφορά, ώστε αν μη τι άλλο να εκπέμπουμε προς τα έξω και την επιβεβλημένη σοβαρότητα, τότε ΝΑΙ θα υπάρξουν ουσιαστικότερες ελπίδες για την σωτηρία του χώρου μας. Γιατί 100 χρόνια ιπποδρομιακής δραστηριότητας δεν μπορούν και δεν πρέπει να πεταχτούν στον αέρα!

• Αυτές τις ημέρες συζητείται στην Βουλή το Νομοσχέδιο για την οπαδική βία, μέσα στο οποίο έχει ενταχθεί και το θέμα της έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης των επαγγελματιών. Με την ψήφισή του και την καταβολή των ποσών στους δικαιούχους, θεωρούμε ότι, στον βαθμό που αυτό είναι εφικτό, προτεραιότητα πρέπει να είναι η διευθέτηση των όποιων οφειλών, ώστε να κλείσει αυτό το ζήτημα και να περιμένουμε πλέον στην συνέχεια την επέμβαση και λύση της Πολιτείας στο γενικότερο πρόβλημα του ελληνικού ιπποδρόμου.