Υπερπληθώρα Group και Listed διαδρομών στο τελευταίο 20ήμερο. Με την Πολιτεία-Κυβέρνηση δυστυχώς ακόμα να αδιαφορεί και να μην δίνει λύση, τον δε Οπαπ …να στέλνει συνειδητά τον Ελληνικό Ιππόδρομο ….στα “τάρταρα”(!), προσπαθούμε να “διασκεδάσουμε” την μεγάλη θλίψη των φιλίππων με σπουδαία γεγονότα από το εξωτερικό. Επιτέλους, όμως, κάντε κάτι εδώ και τώρα Κε Πρωθυπουργέ, για να διασφαλίσετε με νέους όρους την συνέχεια της ιπποδρ/κής δραστηριότητας. Γιατί όλα τα όρια …αντοχών των ανθρώπων του χώρου έχουν ξεπερασθεί!

• Με τον ιππόδρομο ανενεργό την περασμένη εβδομάδα [λέχθηκε από προπονητές ότι …για 1 μόνο εγγραφή που έλειπε …ο ΟΠΑΠ δεν ενέκρινε το πρόγραμμα(!)], δημιουργήθηκε μεγαλύτερο χρονικό κενό διάστημα στην επικοινωνία με τους αναγνώστες μας. Με τον έντονο δε ρυθμό που διεξάγονται σε ευρωπαϊκό και όχι μόνο επίπεδο ενδιαφέρουσες, σημαντικές, έως και πολύ σπουδαίες ιπποδρομίες, εκτός από την υπερπολυσέλιδη αναφορά μας που έχει ήδη αναρτηθεί στο site μας (www.ganian.eu), σχεδόν το ίδιο μεγάλης έκτασης είναι και η σημερινή περιγραφή μας στις νεώτερες ξένες κούρσες. Ανεξάρτητα αν στοιχηματικά έχουν ελάχιστο ενδιαφέρον, εντούτοις μπορεί ο οιοσδήποτε, διαβάζοντας, να πληροφορηθεί αρκετά ενδιαφέροντα ιπποδρομιακής φύσεως πράγματα και καταστάσεις. Το ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι μπορεί να προβεί και σε συγκρίσεις με τον ελληνικό χώρο, βλέποντας ότι πολλά από όσα ενδεχομένως σας ενοχλούν εδώ, …συμβαίνουν λίγο-πολύ και σε όλες τις χώρες του εξωτερικού. Κι αυτό, γιατί όλα σχετίζονται με τον κάθε μορφής ανταγωνισμό (και όχι μόνο αγωνιστικό), που είναι στην φύση κάθε δραστηριότητας, ίσως δε ακόμα περισσότερο στις ιπποδρομίες.

• Ωστόσο το σημερινό σχόλιο, πείτε το έκκληση στην Πολιτεία, παραπέμπει με τους πιο πάνω τίτλους στην …κατάντια (έως και επιθανάτια κατάσταση) που έχει περιέλθει στα χέρια του Οπάπ ο Ελληνικός Ιππόδρομος, που για πολλά χρόνια μεγαλουργούσε παλαιότερα στο Φαληρικό Δέλτα. Και σίγουρα θα είναι η τελευταία έκκληση, αν και στο επόμενο διάστημα η Κυβέρνηση δεν δώσει επιτέλους την λύση – “φιλί ζωής”, όποια εκείνη κρίνει, που δύο χρόνια τώρα εναγωνίως ζητάμε. Λύση που να διασφαλίζει την απρόσκοπτη λειτουργία του κατ’ αρχήν μια φορά την εβδομάδα, απαραίτητα όμως με νέους οφέλιμους για την ελληνική ιπποδρομιακή δραστηριότητα όρους σύμβασης (και με αυστηρές σε μή τηρησή τους ρήτρες), οι οποίοι να επαναφέρουν και την ελπίδα για την σταδιακή έστω στην συνέχεια επανάκαμψή του ! !

• Παραπέμπει ακόμα στις διαχρονικές ευθύνες κυβερνήσεων, στα κατά καιρούς λάθη, παραλείψεις, αλαζονικές συμπεριφορές (σκόπιμα αρκετές φορές για λόγους εξουσίας ή και συμφερόντων) πολλών αιρετών ή διορισθέντων διοικητικών παραγόντων, αλλά και στην κακή –συγχρόνως δε και αδιόρθωτη– νοοτροπία και έλλειψη στοιχειώδους αυτοκριτικής, στην υπερ-πλεονεξία ορισμένες φορές στο παρελθόν και εν τέλει στις παλινωδίες (του τύπου ….όπου φυσάει ο άνεμος πάω) αρκετών εμπλεκομένων, ακόμα και ιδιοκτητών, ειδικότερα όμως προπονητών, αλλά και γενικότερα επαγγελματιών.

• Πέραν αυτών, θα αναφέρουμε σήμερα γεγονότα που καταδεικνύουν την σημαντική δυναμική των ιπποδρομιών (που συνεχώς την αμφισβητούν οι …επιδοτούμενοι από τον Οπάπ) και το ανάλογο ενδιαφέρον που εκπέμπουν στον κόσμο, όταν αυτοί που τις διευθύνουν (κυρίως αυτός που είναι στην Κεφαλή) διαθέτουν όραμα για την πρόοδό τους. Και η ανάπτυξη προϋποθέτει την λειτουργία τους με κανόνες δικαιοσύνης, ισότιμης αντιμετώπισης, σωστής συμπεριφοράς όλων ανεξαιρέτως, επιβράβευσης ή και αντίθετα επιβολής αυστηρών κυρώσεων σε παρεκτροπές, παράλληλα δε και με αγωνιστική δράση που θα εκπέμπει (καθαρά ζήτημα ελέγχου) το συναίσθημα της αξιοπιστίας και της δεοντολογίας απέναντι στους φιλίππους. Αυτά, μαζί με μια προβολή έστω για ένα διάστημα, κυρίως δε και με ένα γρήγορο προγραμματισμό για διαδικτυακό αμοιβαίο ιπποδρομιακό στοιχηματισμό, όπως γίνεται σε τόσες χώρες (είναι ντροπή που επτάμισι χρόνια τώρα, πέραν της απόλυτης έλλειψης οιασδήποτε διαφήμισης, ούτε καν τον …σκέφτεται ο Οπαπ), είναι εκείνα που θα επαναφέρουν απογοητευμένους (από την τραγική κατάσταση του χώρου μας) απομακρυνθέντες οπαδούς και κυρίως είναι πεποίθησή μας ότι σταθερά θα προσελκύουν όλο και περισσότερους νέους φιλίππους!!

• Πριν συνεχίσουμε (επιτρέψτε μας για πρώτη φορά σε ενικό πρόσωπο και αυτό επειδή υπάρχουν αναφορές πολύ παλαιότερες και ο εκδότης του “Γκανιάν”, στον οποίο αντανακλά απόλυτα το σχόλιο, θεώρησε απολύτως σωστά ότι το δεοντολογικό είναι να υπογραφεί από εμένα τον πατέρα του), να πούμε κάτι για την χαμένη τα τελευταία χρόνια δυναμική των ιπποδρομιών. Θυμίζουμε λοιπόν ότι ειδικά κοντά στην δεκαετία του ’90, στα πλαίσια των πολιτικών, κομματικών, ακόμα δε και από πλευράς εργατικών συνδικάτων …απύθμενης έκτασης διορισμών αργόσχολων, ο κρατικός ΟΔΙΕ είχε για δυο και πλέον δεκαετίες διπλάσιο (από το αναγκαίο) μόνιμο υπαλληλικό προσωπικό, ενώ παράλληλα έφθασε να προσφέρει εργασία (όσο λειτουργούσε το στοίχημα με χαρτάκια στα ταμεία) σε 2500 έκτακτους!! Και αρκετοί σημειωτέον απ’ αυτούς, έχοντας το βοήθημα των ιπποδρομιακών αμοιβών τους, σπούδασαν(!), αναρριχήθηκαν κοινωνικά και έχουν σήμερα κατέχοντα ρόλο σε διάφορους τομείς, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη τους για όσα μπόρεσαν να πετύχουν, χάρις στην τότε ιπποδρομιακή εργασία τους!! Αυτή, κύριοι της Κυβέρνησης, θα συμφωνείτε φαντάζομαι, ότι ήταν μια μεγάλης σπουδαιότητας κοινωνική προσφορά, κατ’ εμέ δε πολύ μεγαλύτερης αξίας από κάποιες κοινωφελείς κατά περιόδους δωρεές από υψηλού βεληνεκούς εταιρείες, που βέβαια στοχεύουν, μαζί και με τα φορολογικά έσοδα που προσφέρουν στο κράτος, στο να αυξάνουν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες!! Είναι δυνατόν λοιπόν να εκλείψει ο ελληνικός ιππόδρομος(;) Γιατί αυτό ακριβώς θα συμβεί, αν επιτέλους εδώ και τώρα δεν γίνει κάτι ουσιαστικό από πλευράς της Πολιτείας για την συνέχεια της ζωής και λειτουργίας του!!

• Θα ξεκινήσω την καταγραφή πολύ σημαντικών κατά την γνώμη μου γεγονότων στην ιστορία των ελληνικών ιπποδρομιών, με την ευχή μου και ελπίδα να αξιολογηθούν επιτέλους από όλους ανεξαιρέτως, Κυβέρνηση, Οπάπ και κάθε ιδιότητας εμπλεκόμενους στον χώρο. Μετά ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του και ας κάνει ό,τι του πρέπει το καθήκον και η συνείδησή του.

• Θα αρχίσω από το 1951 (για να μην πάω πολύ πιο πίσω, στην εγκαθίδρυση των ελληνικών ιπποδρομιών). Τότε, που όλα είχαν καταστραφεί μετά τους παγκόσμιους πολέμους, μετέπειτα δε και τον δυστυχώς για χρόνια διαρκέσαντα εμφύλιο στην Ελλάδα σπαραγμό, ο αείμνηστος Ουΐλλιαμ Ρηζ αναβίωσε από τις στάχτες του –στο Φαληρικό Δέλτα πλέον– τον ελληνικό ιππόδρομο. Η δική μου εκεί πρώτη παρουσία χρονολογείται γύρω στο ’63, ήμουν δεν ήμουν 15 χρονών. Σχεδόν αρχέγονη ήταν ακόμα η ιπποδρομιακή κατάσταση. Ελάχιστες δυνατότητες είχε η ελληνική παραγωγή, εξαιρετικά περιορισμένο το ζωϊκό δυναμικό, πολύ λίγες οι κούρσες (4-5 το πολύ και με ελάχιστες και σ’ αυτές συμμετοχές) όποτε διεξάγονταν. Όμως διαφαινόταν ότι υπήρχε κάποια ελπίδα, που στα αμέσως επόμενα χρόνια έγινε κάπως πιο δυνατή, όταν ο Ουΐλλιαμ Ρηζ συμπεριέλαβε στα προγράμματα ιπποδρομιών και αραβικούς ίππους, προσελκύοντας ορισμένους ομογενείς από τις αντίστοιχες εκεί χώρες Έλληνες ιδιοκτήτες. Έστω και βήμα – βήμα διαφαινόταν ότι θα υπάρξει πρόοδος και πράγματι γύρω στο ’66-’67 φθάσαμε στο σημείο να έχουμε μια ικανοποιητικά επαρκή και σε γενικές γραμμές πάντα καλού επιπέδου ιπποδρομιακή συγκέντρωση την εβδομάδα.

• Είχα την τύχη και την ευλογία να τον συναντήσω (μαζί με τον αείμνηστο πατέρα μου και ιδρυτή του περιοδικού μας) δύο φορές. Ήταν ένας άνθρωπος, που ελάχιστα μιλούσε. Την δεύτερη ωστόσο φορά, έχοντας πλέον αναλάβει καθ’ ολοκληρίαν την έκδοση του “Γκανιάν”, με καθημερινή φυσικά παρουσία και στις προπονήσεις και στις κούρσες, τόλμησα να ψελλίσω την φράση: “Κάτι μου φαίνεται πως χρειάζεται να γίνει, για να αναταθεί ο ιππόδρομος”. Και ίσως επειδή εκτίμησε το νεαρό της ηλικίας μου και είχε μάθει ότι ήμουνα ήδη φοιτητής της Ανωτάτης, ο Ουΐλλιαμ Ρηζ μου είπε: “Υπάρχουν πολλά πληροφοριακά μέσα και συγγράμματα και θα τα βρεις”. Αναζητώντας τα σε ελληνικό χώρο, δεν τα βρήκα, πέρα από τις αγωνιστικές επιτυχίες δρομώνων ή προπονητών και λοιπά. Αλλά την θυμήθηκα την φράση του, όταν χρειάσθηκε για σοβαρό πρόβλημα υγείας να εγχειρισθώ στο Λονδίνο και έπρεπε να παραμείνω τουλάχιστον ενάμιση μήνα, ώστε να πάρω εν συνεχεία την έγκριση του γιατρού χειρούργου για να ξαναγυρίσω στην Ελλάδα. Και στο διάστημα αυτό βρήκα πολλά ιπποδρομιακής φύσεως βιβλία, που παρουσίαζαν στατιστικά στοιχεία, αναλογίες στίβων κλπ., τα οποία προσπάθησα στο μέτρο του δυνατού, πιστεύω δε σχεδόν στο απόλυτο, σταδιακά να τα εφαρμόσω στο “Γκανιάν”. Προσθέτω δε, γιατί έχει μεγάλη σημασία, ότι τότε ακόμα και μεγάλοι εν συνεχεία Έλληνες προπονητές, που ήδη έχουν αρκετά χρόνια αποχωρήσει συνταξιοδοτούμενοι (όπως ο Γιώργος Κάσης, ο Ηλίας Πολυκανδρίτης και άλλοι), ήταν ακόμα αρχισταυλίτες και αργότερα πήραν την άδεια του προπονητή. Και αυτό το αναφέρω, γιατί δεν ξέρω αν υπάρχει αυτή την στιγμή κάποιος από τους εμπλεκόμενους που έχει καταλάβει ή έστω φανταστεί πώς επήλθε στην συνέχεια, χρόνο με τον χρόνο, η απίστευτα μεγάλη άνοδος της ελληνικής ιπποδρομιακής δραστηριότητας!

• Με την δικτατορία της χούντας όμως ο ελληνικός ιππόδρομος κρατικοποιείται. Ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις του καθενός (μαζί με εσάς και εμείς) και το πώς διάκειται απέναντι στην επάρατη τότε επταετία, ένα είναι σίγουρο και μην το μπερδέψετε με ιδεολογίες, πολιτικολογίες κλπ. Ο ελληνικός ιππόδρομος ωφελήθηκε τα μέγιστα σ’ αυτά τα χρόνια. Υπήρχε ούτως ή άλλως ακόμα μια κραταιά και άτεγκτη Φ.Ε.Ε., αλλά τα πάντα ήταν στο χέρι του παντοκράτορα τότε στον αθλητισμό και στον ιππόδρομο Ασλανίδη. Δεν σας κρύβω ότι αρχικά, μαζί σχεδόν με όλους τους υπόλοιπους που προσερχόμασταν καθημερινά στο Φαληρικό Δέλτα, νιώθαμε μια φοβερή θλίψη, βλέποντας στα υπόγεια τους κρατούμενους και ουσιαστική ήταν η ανακούφισή μας, έστω και αν η σκέψη μας τους συνόδευε, όταν μεταφέρθηκαν σε άλλα μέρη.

• Όμως, όσον αφορά την κατάσταση του Φαληρικού ιπποδρόμου, αμέσως στην συνέχεια έγιναν φοβερές από πλευράς του Ασλανίδη ενέργειες. Έφτιαξε μια ομάδα εντελώς δικών του ανθρώπων, που προΐσταντο για την εύρρυθμη σε όλους τους τομείς λειτουργία των ιπποδρομιών (στίβος, προπονήσεις, ωράρια, συμπεριφορές και τόσα άλλα). Επειδή δε ήθελε να γίνονται οι κούρσες μόνο με καθαρόαιμους, γρήγορα ξεκίνησε να φέρνει άλογα από την Αγγλία και σε τρεις διαδοχικές “φουρνιές” (στην διάρκεια του πρώτου ενάμιση χρόνου) μπήκαν στον Φαληρικό ιππόδρομο πάνω από 200 δρόμωνες της νεαρότερης ηλικίας, τους οποίους δια κλήρωσης δώρισε στους υπάρχοντες ιδιοκτήτες και σε όποιους νέους έρχονταν! Τονίζουμε ότι πολλοί απ’ αυτούς τους ίππους έκαναν αξιόλογη καριέρα, ορισμένοι δε (χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του περίφημου Αίαντα, αλλά και του Ατάμ) έφθασαν σε κορυφαία αγωνιστικά επίπεδα και έδωσαν στην συνέχεια και σαν επιβήτορες εξαιρετικά προϊόντα. Ας δούμε και τί άλλο έκανε:

• Προειδοποίησε εξαρχής ρητά όλους τους εμπλεκόμενους ότι αυστηρότατος θα ήταν ο έλεγχος (κάτι που τήρησε στο ακέραιο) σε οποιονδήποτε παραπτωματία, ανάλογα φυσικά με την περίπτωση του καθενός. Κάποιοι μέσα στα δύο πρώτα χρόνια αγνόησαν την προειδοποίηση και σε δύο περιπτώσεις χρήσης απαγορευμένης ουσίας, με τους αποκλεισμούς που επιβλήθηκαν, ο ένας αποσύρθηκε εντελώς από τον ιππόδρομο, ο δε άλλος έμεινε για δύο χρόνια έξω απ’ αυτόν. Το ίδιο συνέβη και με δύο πρωτοκλασάτους μάλιστα τότε αναβάτες, που μετά από κάποιες εμφανώς ανεπαρκείς ιππεύσεις, ο μεν ένας έμεινε εκτός δράσης για ενάμιση χρόνο (παρά τις εκκλήσεις μεγαλοϊδιοκτητών να του χαρισθεί ένα μεγάλος μέρος της ποινής), ο δε άλλος ποτέ επίσης δεν ξανα-ίππευσε στον ιππόδρομο. Θέσπισε την αστυνόμευση των σταύλων, διορίζοντας σημειωτέον πεπειραμένους, ήδη συνταξιοδοτημένους αστυνομικούς. Κρατήστε καλά το αμέσως πιο κάτω! Για να ανοίξει ο κάθε σταύλος, χρειαζόταν απαραίτητα το δεύτερο κλειδί που είχε ο αστυνομικός, ο οποίος (με αλλαγές μεταξύ τους) ήταν εκεί σ’ όλη την διάρκεια της ημέρας που ο σταύλος ήταν ανοιχτός και παρακολουθούσε τα πάντα που συνέβαιναν. Άρχισε δε σταδιακά, γρήγορα πάντως, να προσελκύει νέους πολύ εύπορους ιδιοκτήτες, που δημιούργησαν στην συνέχεια σημαντικούς σταύλους. Προσθέτουμε τέλος ότι ο Ασλανίδης ερχόταν και παρακολουθούσε για κάποιο διάστημα τα τεκταινόμενα σε κάθε ιπποδρομιακή συγκέντρωση. Μια μέρα μάλιστα που, εξαιτίας τραγικού λάθους δόθηκε ανάποδα η σειρά των δύο πρώτων ίππων από τους κριτές άφιξης (οι οποίοι σημειωτέον την επόμενη ημέρα αποπέμφθηκαν!), ώστε προς στιγμήν απειλήθηκαν με τις διαμαρτυρίες του κοινού επεισόδια, έδωσε εντολή να εκδοθεί αμέσως ανακοίνωση ότι θα πληρωθούν στο ακέραιο και τα δύο αποτελέσματα!

• Με τις κούρσες, λοιπόν, να αποπνέουν πλέον απίστευτου βαθμού αγωνιστική εντιμότητα και δεοντολογία προς τους φιλίππους, με την αστυνόμευση να διατηρείται για πολλά ακόμα χρόνια και μετά την πτώση της χούντας, με την διεξαγωγή τους καλοκαιρινούς μήνες νυχτερινών ιπποδρομιών και την παράλληλη λειτουργία στο Αθλητικό Περίπτερο του κοσμικού κέντρου διασκέδασης “Αθηναία” (το σπουδαιότερο εκείνη την εποχή), ο ελληνικός ιππόδρομος γέμιζε από όλο και νέους φιλίππους και απογειωνόταν στοιχηματικά. Η εντιμότητά του και η συνεχής πρόοδός του άρχισε να διαδίδεται και στο εξωτερικό, από ομογενείς που κατά διαστήματα επισκέπτονταν την Ελλάδα και τον Φαληρικό ιππόδρομο. Σημειώστε δε, σε σχέση μ’ αυτό, δύο στοιχεία. Το ένα είναι ότι, κοντά στο 1990, ένα διεθνές στατιστικό έντυπο για τις ιπποδρομίες …κατέτασσε την Ελλάδα 4η στον κόσμο (οι 3 πρώτες θέσεις ήταν σε ασιατικές χώρες), ουσιαστικά δηλαδή 1η ευρωπαϊκά, πάνω και από την Αμερική, σε μέσο όρο ανά συγκέντρωση στοιχήματος και αριθμού φιλίππων!! Το δεύτερο δε είναι ότι, την ίδια περίπου ή λίγο μετά εποχή, η απήχηση του ιπποδρόμου ήταν τέτοια, ώστε ο Ιταλός Πρωθυπουργός Τζούλιο Αντρεότι, που ήταν λάτρης του αθλήματος και επισκέφθηκε τότε για πολιτικούς προφανώς λόγους την Ελλάδα, μπήκε …σημειωτέον “ινκόγκνιτο” στον Φαληρικό ιππόδρομο από την παραλιακή είσοδο της Α΄ θέσης(!), για να διαπιστώσει προσωπικά το αν ίσχυαν αυτά που το έντυπο κατέγραφε. Και θυμόμαστε ότι εκείνος που τον αναγνώρισε και τον υποδέχθηκε, ήταν ο αείμνηστος προπονητής Dr Σπύρος Μπογδάνος, που ήξερε την ιταλική γλώσσα, έχοντας σπουδάσει εκεί την κτηνιατρική επιστήμη του!!

• Όταν όμως δεν υπάρχουν κεφαλές με όραμα, σωστή διοίκηση και σταθερά αυστηρός προς κάθε κατεύθυνση έλεγχος, …καμμιά κατά την γνώμη μας δραστηριότητα δεν μπορεί να διατηρηθεί στα επίπεδα που είχε φθάσει! Γιατί δεν πέρασε πολύς καιρός, που όλα άρχισαν να αναστρέφονται. Μετά από εκλογές, ο κρατικός ΟΔΙΕ άλλαξε διοίκηση, στην οποία μπήκαν και ορισμένα άτομα, που δυστυχώς εκδήλωσαν στην συνέχεια και τάσεις διαφθοράς, καθαιρώντας την υγιή και αυστηρή έως τότε αστυνόμευση ή για την ακρίβεια αντικαθιστώντας τα άτομα που την εφήρμοζαν, με νέα πρόσωπα, που εν πολλοίς ήταν ελεγχόμενα από τους ίδιους. Και άρχισαν κάποια αγωνιστικά παρατράγουδα, που δεν είναι και εύκολο να εντοπισθούν και να υπάρξουν αποδείξεις γι’ αυτά, γρήγορα τουλάχιστον. Δεν θα επεκταθούμε, για να μην πούμε πολύ δυσάρεστα πράγματα, αλλά μερικά χρόνια μετά οι αποδείξεις αυτές βρέθηκαν και προήλθαν από άνθρωπο που είχε διορισθεί Ελλανοδίκης απ’ αυτά τα άτομα, με τα οποία προφανώς κάποια στιγμή ήλθε σε σύγκρουση!

• Ο ιππόδρομος στο Φάληρο όμως διέθετε σε σημαντικό ακόμα βαθμό την δυναμική του, καθώς είχε ήδη δημιουργήσει το δικό του αξιόλογο μπαγκράουντ. Και την διατήρησε για αρκετά ακόμα χρόνια, παρά τις άλλης φύσεως εσωτερικές αντιθέσεις είτε μέσα στην Φ.Ε.Ε., είτε στον ΟΔΙΕ, είτε και μεταξύ τους. Γιατί υπήρχαν λίγο – πολύ πάντα και κάποιοι άλλοι παράγοντες που λειτουργούσαν σαν ισορροπιστές, όταν τα πράγματα κινδύνευαν να γίνουν έκρρυθμα. Έτσι, με νέα αλλαγή διοίκησης του ΟΔΙΕ στα επόμενα χρόνια, φθάσαμε στην μεταφορά μας από το Φάληρο στο Μαρκόπουλο. Περιμέναμε εκεί να είναι όλα σωστά φτιαγμένα, αλλά οι ατέλειες ήταν τεράστιες, ειδικά στον στίβο και στο υπόβαθρό του και για ένα περίπου χρόνο, πέραν των δυσκολιών που οι μακρινές αποστάσεις δημιουργούσαν, προέκυπταν και αυξημένα αγωνιστικής φύσεως προβλήματα στους δρόμωνες. Αυτό είχε σαν συνέπεια, ενώ στην αρχή είχαμε φθάσει να διεξάγονται κούρσες ακόμα και με υπερπληθώρα (έως και 16) αλόγων, η αυξημένη κόπωση που υφίσταντο συνέβαλαν στο να περιορίζονται οι συμμετοχές, να μειώνεται σ’ ένα βαθμό και το αγωνιστικό ενδιαφέρον. Σε συνδυασμό δε και με την ανεξήγητη για μας απέχθεια, που θα λέγαμε ότι επέδειξαν και συνεχίζουν οι τοπικές κοινωνίες προς τον νέο ιππόδρομο (σε αντίθεση με την φοβερή στήριξη, που είχε ο Φαληρικός ιππόδρομος από όλες ανεξαιρέτως τις γύρω περιοχές), δεν άργησαν να έρθουν και οι πρώτες δυσμενείς επιπτώσεις στην μείωση του στοιχηματικού τζίρου. Καθώς δε το κόστος συντήρησης-προπόνησης των αλόγων είχε αυξηθεί, ήρθαν οι γνωστές γκρίνιες των επαγγελματιών.

• Οι εκλογές πριν τους Ολυμπιακούς αγώνες ανέδειξαν νέα Κυβέρνηση, που φυσικά άλλαξε στην συνέχεια και την διοίκηση του κρατικού ακόμα ΟΔΙΕ. Τότε ο νέος Πρόεδρός του, έχοντας εξασφαλίσει ένα αξιόλογο ποσόν από την Κυβέρνηση (ακόμα δεν ήταν τόσο ορατά τα σημάδια της μετέπειτα φοβερής οικονομικής κρίσης), ξεκίνησε γρήγορα μια διαφημιστική καμπάνια για τον ελληνικό ιππόδρομο, αναθέτοντας παράλληλα σε δημοσκοπική εταιρεία την ανίχνευση στατιτικών στοιχείων για τις τάσεις των Ελλήνων πολιτών. Διαπιστώθηκε ότι πάρα πολλοί πλέον δεν γνώριζαν καν ότι συνέχιζε να λειτουργεί ο ιππόδρομος και ότι είχε μεταφερθεί στο Μαρκόπουλο. Και ενώ διαφαινόταν ότι θα αποδώσει (το πόσο ήταν άγνωστο φυσικά) αυτή η προβολή, η ίδια η Φίλιππος Ένωση, αν είναι δυνατόν(!), παρότι γνώριζε ότι ο Πρόεδρος του ΟΔΙΕ είχε υποσχεθεί κάποιους προϋπολογισμούς στην λήξη του χρόνου προς το Υπουργείο Οικονομικών, αποφάσισε (προφορικά) να ανακοινώσει τον περιορισμό των τριών τότε σε δύο ακολούθως ανά εβδομάδα ιπποδρομιακών συγκεντρώσεων. Το έκανε δε αυτό η Φ.Ε.Ε, για τον λόγο ότι κάποιες κούρσες ήταν οριακές σε συμμετοχές (ορισμένες μάλιστα συμπληρώνονταν και με με ίππους δύο μόνο σταύλων). Αυτό φυσικά συνέβαλε, για ένα τουλάχιστον διάστημα, στο να επέλθει μεγάλη κόντρα μεταξύ των δύο Αρχών. Πώς ξεπεράσθηκε(;) Με την έμπνευση του Προέδρου και την συνεργασία του κυρίως με την τότε Ένωση Προπονητών, οπότε κατ’ ανάγκην συναίνεσε και η Φ.Ε.Ε., αποφασίσθηκε να απορρίπτονται τέτοιας υφής κούρσες και να εγκρίνονται προς διεξαγωγή μόνο εκείνες που θα περιείχαν ίππους από περισσότερους των τριών σταύλων.

• Ταυτόχρονα οι ιπποδρομίες μπήκαν με συνεχές πρόγραμμα στην τηλεόραση (σύμβαση τότε με το “Μακεδονία TV”), ενώ πραγματοποιήθηκε και στο Ζάππειο μια τρόπον τινά φιέστα, με πρόσκληση όλων των εκπροσώπων των μίντια. Έτσι, έχοντας ισορροπήσει τα πράγματα με την έλλειψη πλέον των εσωτερικών αντιθέσεων, πραγματικά άρχισαν να φαίνονται σταδιακά τα σημάδια της επαναφοράς απομακρυνθέντων φιλίππων, προσέλκυσης νέων και ανόδου του στοιχήματος, που σημειωτέον έκανε απίστευτα ανά συγκέντρωση ρεκόρ τζίρου (πάνω από 3 έως και 3,4 εκατομμύρια ευρώ) μέσα στον Δεκέμβριο του 2005. Τότε, σε μια τυχαία συζήτηση με τον Πρόεδρο του ΟΔΙΕ, εξέφρασα την άποψη ότι καλά πάνε τα πράγματα και με πληροφόρησε ότι ακόμα και αυτός ο τζίρος δεν ήταν ικανός να καλύψει το τεράστια αυξημένο στο νέο ιππόδρομο του Μαρκόπουλου λειτουργικό κόστος! Επιβαλόταν να γίνει μια σταδιακή απομείωση του μόνιμου προσωπικού, για να μπορέσει να γίνει κερδοφόρος, αλλά ποιά Κυβέρνηση και ποιός πολιτικός θα ενέκρινε κάτι τέτοιο, με τις εντονότατες, όπως θα θυμάστε, εκείνη την περίοδο αντιδράσεις των εργατικών συνδικάτων(;) Κανείς! Το αντίθετο μάλιστα. Το ξαναείπαμε και νωρίτερα. Όλοι λίγο – πολύ οι πολιτικοί συσσωρεύονταν παλαιότερα στις δόξες του Φαληρικού ιπποδρόμου και φωτογραφίζονταν στις κατά περιόδους εορταστικού τύπου συγκεντρώσεις, διορίζοντας παράλληλα από την άλλη πλευρά όλο και νέους υποτίθεται πιθανούς ψηφοφόρους τους!

• Ήταν ανάγκη λοιπόν ο ΟΔΙΕ να αναζητήσει και άλλες λύσεις αύξησης των εσόδων του. Και σαν μια τέτοια επιλέχθηκε η αμοιβαία ιπποδρομιακή συνεργασία με την Ιπποδρομιακή Λέσχη της Κύπρου (Λευκωσίας). Τρεις φορές προσωπικά ήρθα σε επαφή με συνάδελφους εκεί εκδότες και δημοσιογράφους, στα πλαίσια μιας τέτοιας αμοιβαίας συνεργασίας και στο θέμα της αλληλοπληροφόρησης αγωνιστικών δεδομένων στους φιλίππους. Αμφισβητήσεις υπήρχαν και από πλευράς Κυπρίων, που είχαν τον φόβο ότι ο μεγαλύτερου κύρους ελληνικός ιππόδρομος θα αφομοίωνε τον δικό τους, αλλά δεν ήταν μόνο αυτές. Είχαμε δυστυχώς, όπως στην συνέχεια αποδείχθηκε, και διοικητικούς από εδώ παράγοντες που πριόνιζαν έως και “έσκαβαν” την υπόθεση της αμοιβαίας αυτής στοιχηματικής σύμπραξης. Ακούστε δε αυτό, για να πειστείτε. Γύρω στο εικοσαήμερο του Μαΐου του 2006, ο Πρόεδρος του ΟΔΙΕ κάλεσε όλους τους εκπροσώπους του Τύπου, που συνεισέφεραν με τον άλφα ή βήτα τρόπο στην τηλεοπτική εκπομπή και μας ανακοίνωσε ότι ξεπεράσθηκαν και άλλα προβλήματα (σχετιζόμενα με τον εκεί σταθμό, που παρουσίαζε τις κυπριακές ιπποδρομίες) και ότι θα ξεκινήσει η αμοιβαία αυτή συνεργασία από τις αρχές του μεθεπόμενου μήνα (Ιούλιος). Αλλά δυστυχώς όλα πάλι ανετράπησαν! Κι αυτό γιατί τα εδώ …ζιζάνια, σε συνδυασμό με τους όσους Κύπριους παράγοντες αντιδρούσαν, αλλά και γιατί το Κράτος, ίσως γιατί άρχισε να διαβλέπει προφανώς την ραγδαία επερχόμενη οικονομική κρίση, ακύρωσε την υπεσχημένη μέχρι τότε κατά την πληροφόρησή μας νέα επιδότηση για την χρονιά που έτρεχε!! Και επειδή αυτή κρινόταν απολύτως αναγκαία από τον τότε Πρόεδρο του ΟΔΙΕ, ξαφνικά γύρω στις 10 Ιουνίου ο ίδιος ανακοίνωσε την παραίτησή του και κατευθύνθηκε σε διευθυντική οικονομική θέση στο Υπουργείο Άμυνας. Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του απ’ αυτά που διάβασε και απ’ αυτά που ακολουθούν πιο κάτω, για τις διαχρονικές ευθύνες πολλών και όχι μόνο των Κυβερνήσεων!

• Από το 2007 μέχρι περίπου το 2010 άλλαξαν τρεις φορές τα πράγματα στην διοίκηση του ΟΔΙΕ. Όμως οι νέοι διευθύνοντες τίποτα απολύτως δεν κατάφεραν θετικό να κάνουν. Οι ιπποδρομίες βέβαια, διατηρώντας ένα μέρος του παλιού μπαγκράουντ τους, διεξάγονταν ακόμα τρεις φορές την εβδομάδα, αλλά αμέσως μετά το καλοκαίρι αυτής της χρονιάς είχαμε νέα ευτράπελα!! Η διοίκηση της Φιλίππου Ενώσεως, εντελώς ξαφνικά, ανακοίνωσε κατάργηση κλάσεων (που αφορούσαν μεγαλύτερης ηλικίας ίππους), με αποτέλεσμα πολύ γρήγορα να αρχίζουν να απομακρύνονται γηραιότεροι δρόμωνες και να απογοητεύονται οι ιδιοκτήτες, που επίσης σταδιακά άρχισαν να αποχωρούν. Το “Γκανιάν” ήταν πολύ καυστικό με τα σχόλιά του απέναντι σ’ αυτή την απαράδεκτη κατά την κρίση μας ενέργεια της Φ.Ε.Ε.! Δεν αναφέρω ονόματα γιατί, έχοντας 60 χρόνια ζωής μέσα στον ιππόδρομο, σας λέω ότι… ακόμα και οι χειρότεροι, είτε από πλευράς προθέσεων, είτε από πλευράς νόησης, είτε για προσωπικά συμφέροντα, είτε για λόγους εξουσίας κλπ., …ακόμα και όλοι αυτοί θα ήταν καλό και χρήσιμο για τον χώρο να επανέλθουν, έχοντας όμως μετανοήσει και αλλάξει αντιλήψεις. Μην γελιέστε και αυτά, στο μεγαλύτερο τουλάχιστον ποσοστό, συνδέονταν με την αιωρούμενη ακόμα υπόθεση της ιδιωτικοποίησης-αναδοχής των αμοιβαίων στοιχημάτων!

• Από εκεί και πέρα, με την οικονομική κρίση να φουντώνει όλο και περισσότερο, άρχισε η κατρακύλα. Και έτσι φτάσαμε στο 2015, με την Κυβέρνηση Σύριζα να είναι ήδη ένα χρόνο και να μην έχει κάνει απολύτως τίποτα, ως προς τους όρους και τις όποιες δεσμεύσεις θεωρούμε ότι απαιτούνταν, για τον διαγωνισμό της ιδιωτικοποίησης, που τελικά έγινε στο τέλος του 2015. Σημειωτέον ότι το βράδυ της παραμονής του αποσύρθηκε η θεωρούμενη απόλυτα βέβαια έως τότε ανάδοχος γαλλική PMU και το πρωΐ της ημέρας του διαγωνισθού εμφανίσθηκε ο ΟΠΑΠ, με προφορική δήλωση, προσφέροντας πολλαπλάσια (40,5 εκατομμύρια ευρώ), έναντι της μόνης άλλης που είχε απομείνει υποψηφιότητας, της Intralot του Κόκκαλη, σε συνεργασία με τον κρατικό ιππόδρομο της Αργεντινής. Κρίθηκε άγονος σε πρώτη φάση ο διαγωνισμός, με το ΤΑΙΠΕΔ να δίνει την δυνατότητα στους προαναφερθέντες να διευρύνουν την περιορισμένη προσφορά τους, αλλά και η νεώτερη ήταν εξαιρετικά μικρή, σε σχέση με αυτήν της Οπάπ/Ιπποδρομίες Α.Ε. Έτσι, αν και δεν διέθετε στοιχηματική ιπποδρομιακή τουλάχιστον εμπειρία, όπως προέβλεπε η Σύμβαση, εν τούτοις κατακυρώθηκε από το ΤΑΙΠΕΔ στον Οπάπ, γιατί η δική του προσφορά εξυπηρετούσε πολύ περισσότερο το δημόσιο συμφέρον.

• Έχοντας μπει πλέον στα χρόνια της σημερινής αναδόχου, δεν θα πούμε πολλά, γιατί ήδη είναι καταγεγραμμένα και διαβασμένα από εσάς τα σχόλιά μας. Θα πούμε όμως για πρώτη φορά κάτι πολύ σημαντικό, που έχει και σχέση με την νοοτροπία μιας εταιρείας τέτοιου βεληνεκούς. Μας κάλεσαν, τον εκδότη γιο μου κι εμένα τον πατέρα του, έξι μήνες περίπου μετά την από πλευράς τους ανάληψη της διαχείρισης του ελληνικού ιπποδρόμου. Ζήτησαν την γνώμη μας, τί με βάση τις εμπειρίες μας πρέπει να γίνει για να υπάρξει η άνοδος που έλεγαν ότι επιθυμούσαν, αυτήν που προσδοκούσαμε και όλοι εμείς οι ασχολούμενοι με οιανδήποτε ιδιότητα στον ιππόδρομο. Και επειδή πρέπει να τελειώσει δια παντός …το επαίσχυντο παραμύθι των επιχορηγούμενων από τον Οπάπ, για δήθεν μίσος μας απέναντί του (γιατί οφείλει απαραίτητα ο καθένας που γράφει, προηγουμένως να έχει διασταυρώσει ό,τι είναι αληθές), σας λέμε τί ακριβώς τότε συνέβη. Τους θέσαμε λοιπόν κατ’ αρχήν, σαν πρώτη απάντηση, το ερώτημα: “Ρε παιδιά, δώσατε σαν εταιρεία 40,5 εκατομμύρια, για να πάρετε τον ιππόδρομο. Εάν σας ζητούσαν 42 ή 43, δεν θα τα δίνατε(;)” Απάντηση σ’ αυτό δεν υπήρχε. Προχωρήσαμε όμως, λέγοντας ότι ήδη έχετε κάνει ένα πολύ σοβαρό λάθος, που πρέπει άμεσα να διορθωθεί. Για να πάρει “καλά μπρος” ο ιππόδρομος, έπρεπε και πρέπει απαραιτήτως να μπουν περί τα 150 με 200 άλογα, διετή και τριετή, που θα αποτελέσουν την νέα “φουρνιά” και θα διαγωνίζονται μεταξύ τους. Αυτό ήταν το βασικότερο, αλλά είπαμε και πολλά άλλα (για όλα τα ζητήματα που έχουμε αναφέρει ήδη πιο πάνω, με βάση φυσικά τις εμπειρίες μας στο παρελθόν). Και επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι μπορεί να έχετε ενδοιασμούς για την αποπλήρωση αυτής της αγοράς αλόγων από τους ιδιοκτήτες, ζητήστε τους να σας προκαταβάλουν ένα ουσιαστικό ποσοστό, π.χ. 30-40% και να είναι στην κυριότητά σας ακόμα οι δρόμωνες, έως ότου σταδιακά ξεπληρωθούν μέσα από τις κούρσες τα υπόλοιπα οφειλόμενα. Είδατε τίποτα απ’ αυτά να γίνεται(;) Όχι, τίποτα απολύτως!! Εμείς παρά ταύτα εκπληρώσαμε στο ακέραιο όσα τους υποσχεθήκαμε, φτιάχνοντας με σειρά προγραμματισμών ένα νέο πρόγραμμα για τις αλλοδαπές κούρσες, που είχε όλα τα στοιχεία που μπορούσε να συγκεντρώσει κανείς από τα υπάρχοντα site του εξωτερικού. Πολύ θετική ήταν η ανταπόκριση του κοινού σ’ αυτή την νέα έκδοση και το αλλοδαπό στοίχημα για κάποιους μήνες, απ’ ό,τι είχαμε πληροφορηθεί, είχε ανέβει αρκετά. Τους είχαμε όμως κατηγορηματικά πει ότι όλες οι προσπάθειές σας πρέπει να αναλωθούν στο πώς θα προσελκύσετε νέους φιλίππους στις ελληνικές ιπποδρομίες, γιατί μόνο μέσα απ’ αυτό τον κόσμο ένα μέρος θα περάσει και στις αλλοδαπές. Εμείς τα είπαμε, εμείς τα ακούσαμε και αυτοί το μόνο που έκαναν ήταν όταν έφεραν τα πρώτα 35 περίπου άλογα από το εξωτερικό να τα βγάλουν σε πλειστηριασμό, ξεκινώντας με τιμή πάνω από το σύνολο της αγοράς τους και των εξόδων μεταφοράς τους. Δηλαδή, ούτε λίγο – ούτε πολύ, ένα άλογο που είχε στοιχίσει συνολικά 5.000 ευρώ, μπορεί να πουλήθηκε στις 7 ή 8 ή και στις 10 χιλιάδες ευρώ. Τί να πει κανείς(;) Βγάλτε ο καθένας τα συμπεράσματά σας. Παρά ταύτα συνεχίσαμε τις προσπάθειές μας, ερχόμενοι σε επαφή και με άλλα στελέχη, ελπίζοντας ότι θα καταλάβουν και κάτι θα κάνουν απ’ όσα είχαν υποσχεθεί, όχι για προσωπικό μας συμφέρον, αλλά αποκλειστικά για την βελτίωση της ελληνικής ιπποδρομιακής κατάστασης. Μέχρι βέβαια που κάποιος πρωτοκλασάτος του Οπάπ μάς είπε κατάμουτρα, με περίσσιο θράσος, ότι για τις όλες προσπάθειες που είχαμε κάνει θα έδινε στο “Γκανιάν” κάποια επιδότηση υπό τύπου διαφήμισης. Και η απάντησή μας ήταν: “Είσαι σοβαρός, άνθρωπέ μου(;) Λυπόμαστε για λογαριασμό σου, γιατί δεν έχεις και την στοιχειώδη νόηση να ρωτήσεις σε ποιόν απευθύνεσαι. Κρίμα σου”. Μέχρι που επήλθε και η μεγάλη πτώση του αλλοδαπού στοιχηματισμού, φυσιολογικά ασφαλώς (την περιμέναμε άλλωστε με τον καιρό), αφού έμενε στάσιμη και ολοένα χειροτέρευε η ελληνική ιπποδρομιακή κατάσταση.

• Σταματάμε εδώ, μην σας κουράσουμε κι άλλο. Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του απ’ όλα αυτά. Ο ελληνικός ιππόδρομος δυστυχώς κατά την εκτίμησή μας δεν έχει καμμιά ελπίδα σωτηρίας. Ειδικά δε μετά και τις τελευταίες κινήσεις του Οπάπ, που απαγορεύει την εγγραφή αλόγου από οποιονδήποτε προπονητή έχει λειτουργικά χρέη σταύλων ή άλλα και που επιπλέον έβγαλε και από την τηλεόραση τις κούρσες, τις οποίες βολεύονταν να βλέπουν εκεί κάποιοι μεγάλης ηλικίας άνθρωποι αντί να πηγαίνουν συνέχεια στα πρακτορεία, ουσιαστικά είναι σαν να δολοφονεί ό,τι έχει απομείνει στον χώρο μας!!

• Η μόνη, μ’ αυτό το ύστατο σχόλιό μας, ελπίδα που απομένει είναι να δοθεί κάποια λύση επιτέλους, σαν “φιλί ζωής” στην ελληνική ιπποδρομιακή δραστηριότητα από τον Πρωθυπουργό. Ας αφουγκραστεί και αξιολογήσει όλα όσα σήμερα αναφέραμε και τόσα πολλά άλλα, που σε προηγούμενο διάστημα έχουμε καταγράψει. Αν δεν δώσει όμως εδώ και τώρα την απόλυτα λογική και επιβεβλημένη λύση, αυτήν που εναγωνίως περιμένουμε, ξαναλέμε ότι και οι τελευταίοι που έχουν μείνει στον χώρο (σημειώστε ότι πήγαμε στο Μαρκόπουλο με 9 άτομα προσωπικό για τις προπονήσεις και έχει μείνει τώρα μόνο ο εκδότης και ένας συνεργάτης του) μοιραία θα αποχωρήσουν. Και ο ίδιος βέβαια και η Κυβέρνησή του θα κριθούν από τις αποφάσεις του!

Κυριάκος Παζαρλόγλου