Η πιο κρίσιμη ώρα για τον ιππόδρομο. Ή τώρα ή ποτέ

• Στα τέλη του περασμένου έτους είχαν ξεκινήσει κάποιες κινητοποιήσεις, οι οποίες όμως –για λόγους που δεν γνωρίζουμε– δεν συνεχίσθηκαν, κάτι που συνετέλεσε στο να χαθεί πολύτιμος χρόνος. Υποτίθεται πως έπρεπε να εκμεταλλευθούμε το διάστημα μέχρι τις εκλογές, προκειμένου να ασκήσουμε τις απαραίτητες πιέσεις, αλλά φαίνεται ότι θα γίνει (πρέπει ανυπερθέτως) με την νέα σύνθεση της κυβέρνησης, μια και “βρίσκαμε τοίχο” στο πρόσωπο του ανεκδιήγητου για τις τόσο αναχρονιστικές αντιλήψεις του κ. Αυγενάκη.

• Τώρα που την θέση του Υφυπ. Αθλητισμού ανέλαβε ο κ. Οικονόμου, που μέχρι πρότινος ήταν στο επικοινωνιακό κομμάτι (εκπρόσωπος Τύπου), είναι απόλυτα επιβεβλημένο η ιπποδρομιακή κοινότητα να του αναλύσει-γνωστοποιήσει, με τα πολλά επιχειρήματα που διαθέτει, το τεράστιο πρόβλημα της σωτηρίας του ελληνικού ιπποδρόμου. Πρέπει να δικαιωθεί το αίτημα απόδοσης του ποσοστού, που του αναλογεί από την φορολόγηση των στοιχημάτων, για να δοθεί ουσιαστική ανάσα στα έπαθλα και κάποιο επιπλέον κίνητρο στην ιδιοκτησία για νέες αγορές. Ωστόσο, σε περίπτωση που πράγματι προκύψει η προσδοκώμενη ευτυχής κατάληξη, επ’ ουδενί δεν θα πρέπει να εφησυχασθούμε. Διότι ναι μεν θα κερδηθεί χρόνος για την επιβίωση της ιπποδρομιακής δραστηριότητας, αλλά είναι σχεδόν σίγουρο πως –αν δεν αυξηθεί το ζωϊκό δυναμικό– πάλι θα βρεθούμε αργότερα σε οριακή κατάσταση.

• Είναι επιτακτική συνεπώς η ανάγκη να πείσουμε την κυβέρνηση, πως πρέπει να παρέμβει πολύ πιο ριζικά-πιεστικά-καταλυτικά απέναντι στον κυρίαρχο (εδώ και 8 χρόνια) υπεύθυνο για την τραγική εξέλιξη του χώρου μας Οπάπ. Όσο δύσκολο κι αν είναι το εγχείρημα, οφείλει να δείξει και εδώ την ευαισθησία της και να προχωρήσει σε ενέργειες διάσωσης μιας δραστηριότητας ενός σχεδόν αιώνα, από την οποία άλλωστε βιοπορίζονται τόσες και τόσες οικογένειες. Παρά τα όποια νομικής και φορολογικής φύσεως ζητήματα-προβλήματα, που αναγνωρίζουμε ότι μπορεί να τίθενται απέναντι σε μια ιδιωτική εταιρεία, θεωρούμε πως η κυβέρνηση, με την ακόμα πολύ μεγαλύτερη πλέον πολιτική ισχύ που διαθέτει, μπορεί και πρέπει, με απόλυτη αποφασιστικότητα, να προβεί σε μια μορφή σοβαρής επιδότησης. Σ’ αυτή δε την περίπτωση, που είναι και η ύστατη ελπίδα-προσδοκία όλων μας, θα πρέπει να έχει ήδη πολύ προσεκτικά εκπονηθεί ένας σοβαρός σχεδιασμός (ώστε να είναι έτοιμος να υλοποιηθεί), που απαραίτητα πρέπει να συνδυάζει εξίσου την αύξηση των επάθλων και του ζωϊκού δυναμικού, με αγορά-εισροή αρκετά περισσοτέρων νεαρότερων ηλικιών αλόγων, γιατί είναι απόλυτα επιβεβλημένο να συνυπάρξουν όσο το δυνατόν πιο ταυτόχρονα και οι δύο αυτές προϋποθέσεις (θα καταθέσουμε προσεχώς κάποιες προσωπικές μας σκέψεις και προτάσεις) για να “τονωθεί” ο ελληνικός ιππόδρομος και να αρχίσει σταθερά να αντιστρέφεται το “ριζωμένα” υπάρχον εξαιρετικά αρνητικό κλίμα!!