Πρόταση για δράσεις με ρεαλισμό, με την ελπίδα το κράτος να ενσκύψει στο πρόβλημα επιβίωσης του χώρου μας

• Οκτώ χρόνια συμπληρώνονται από τότε που ο ΟΠΑΠ, εισβάλοντας την τελευταία στιγμή …”από το παράθυρο”, ανέλαβε την αναδοχή των ελληνικών ιπποδρομιών. Οι περισσότεροι πανηγύρισαν την ιδιωτικοποίησή τους σαν το “μάννα εξ ουρανού”. Γνωρίζοντας το μέγεθος του στοιχηματικού αυτού οργανισμού και πιστεύοντας στις μύριες για αναβάθμιση υποσχέσεις που έδιναν τα στελέχη του (μέχρι και διεθνείς ιπποδρομίες έλεγαν ότι θα γίνουν!!), περιμέναμε να τις δούμε να υλοποιούνται. Λόγια παχιά, μεγάλα και ψεύτικα! Παραμύθι και απόλυτος εμπαιγμός στους ανθρώπους του χώρου! Αντί για στοιχειώδη έστω βελτίωση, οι ελληνικές ιπποδρομίες βρίσκονται τα τελευταία χρόνια προ του φάσματος του αφανισμού τους! Το δεν πάει άλλο ακούγεται πια σε κάθε ιπποδρομιακή συγκέντρωση. Αλλά τα λόγια των ανθρώπων του χώρου …θάβονται από την ανάδοχο εταιρεία ή προπαγανδίζονται από τους επιδοτούμενούς της. Συγκινητικές ήταν οι πρόσφατες δηλώσεις αρκετών, ειδικότερα δε του ιπποπαραγωγού Δημήτρη Παρασκευόπουλου, που ήρεμα και απλά είπε ότι …”βρε αδελφέ κάποιος να κάνει κάτι, ώστε να μην πεθάνει και η τελευταία ελπίδα”. Αλλά και αυτές δεν βγήκαν προς τα έξω!!

• Ναι, οι ευθύνες γι’ αυτή την κατάντια –το έχουμε πει τόσες φορές– ξεκινάνε μέσα από τα ίδια τα σπλάχνα μας. Από παράγοντες της Φ.Ε.Ε. και του κρατικού πριν Ο.Δ.Ι.Ε. Δεν ξαναγυρνάμε στο παρελθόν, γιατί “ξύνει” ανοιχτές ακόμα πληγές των ελληνικών ιπποδρομιών. Όμως, πέστε μας αλήθεια, υπάρχει καμμιά δραστηριότητα όπου δεν γίνονται ανθρώπινα λάθη, που ξεκινούν είτε από αλαζονεία, είτε από ματαιοδοξία, είτε από ένα σωρό λόγους, που υποκρύπτουν προσωπικές επιδιώξεις και συμφέροντα(;) Όχι, παντού γίνονται αυτά! Ειδικά όταν διαχρονικά πλέον οι κυβερνήσεις όχι απλώς αδιαφορούν, αλλά κάποιες φορές συμβάλλουν κιόλας στο να διογκώνονται αυτά τα λάθη, προσφέροντας και άλλα ερείσματα σ’ εκείνους που τα δημιουργούν.

• Ναι, δεν πάει άλλο. Περιμέναμε κάτι ουσιαστικό με τις πρόσφατες στο εξωτερικό δημοπρασίες, αλλά λίγοι μόνο ιδιοκτήτες και σε μικρό μόνο βαθμό (λιγότερα από 20 άλογα) προέβησαν σε νέες αγορές. Και σίγουρα δεν φτάνουν για να αναπληρώσουν τον αριθμό των δρομώνων που σταδιακά απομακρύνονται. Αυτό σημαίνει ότι η επόμενη χρονιά θα είναι ακόμα χειρότερη, αν δεν γίνει κάτι. Αυτό το κάτι περιμένουμε πια, μήπως και αποφασίσει να το πράξει το κράτος. Πριν τις διακοπές του Αυγούστου ακούστηκε ότι είχαν δοθεί κάποιες υποσχέσεις από το Υπουργείο Οικονομικών για επιχορήγηση των πενιχρότατων επάθλων. Όχι ότι και αυτή θα ήταν η λύση του προβλήματος, αλλά πάντως θα αποτελούσε κάποια τονωτική ένεση. Πέρασαν ήδη ορισμένοι μήνες χωρίς αποτέλεσμα. Θα έρθει άραγε, αλλά και πότε(;) Όμως μέχρι τότε είναι άκρως ουτοπικό να υποθέσει κανείς ότι η φράση του “δεν πάει άλλο” θα φέρει αυτό που ζητάμε και που δικαιούται ο εκατοντάχρονης σχεδόν ιστορίας ελληνικός ιππόδρομος, με υπέρμετρη μάλιστα κοινωνική προσφορά για δεκάδες χρόνια, όσο ήταν στην ακμή του. Χρειάζεται από πλευράς μας πολύ περισσότερος ρεαλισμός και άλλου είδους δράση. Ναι, να υπάρξει ακόμα ένα χρονικό διάστημα αναμονής μας στην ύστατη ελπίδα επέμβασης του κράτους, της κυβέρνησης, κυρίως δε του πρωθυπουργού, που τόσες φορές έχει δηλώσει ότι η κάθε κυβέρνηση οφείλει να διορθώνει τα λάθη των προηγούμενων! Τα προβλήματα όμως στον δικό μας χώρο, στον ελληνικό ιππόδρομο, …αντίθετα διογκώνονται!

• Ωστόσο, αν και μετά απ’ αυτό το χρονικό διάστημα ακόμα μεγαλύτερης αναμονής και υπομονής (παρότι τα όρια ίσως όλων μας έχουν υπερεξαντληθεί) δεν συμβεί αυτό που περιμένουμε, η δική μας πρόταση, που ήδη τόσες φορές την έχουμε καταθέσει, δεν είναι άλλη από το να δημοσιοποιήσουμε –στον κάθε Έλληνα πολίτη και όχι μόνο στους εναπομείναντες φιλίππους– τα προβλήματα επιβίωσης του χώρου μας.

• Αυτό μπορεί και κατά την γνώμη μας πρέπει να γίνει, αν το κράτος μας αγνοήσει εκ νέου, με ένα εκτενές και γεμάτο απ’ όσα επιχειρήματα διαθέτουμε υπόμνημα της ιστορίας και προσφοράς των ιπποδρομιών. Ένα υπόμνημα όμως που θα πρέπει απαραίτητα να φιλοξενηθεί στον ημερήσιο Τύπο, ανεξαρτήτως του όποιου κόστους. Και με την ελπίδα, αν όχι πεποίθηση, ότι μπορεί να έχει πείσει και ένα σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας για τα δίκαια αιτήματά μας, στην συνέχεια να προβούμε σε μια ειρηνική διαμαρτυρία, καλώντας και τον φίλιππο κόσμο να προστρέξει σ’ αυτήν, πέραν φυσικά όλων ανεξαιρέτως των μελών της ιπποδρομιακής κοινότητας. Άλλος τρόπος δημοσιοποίησης δεν υπάρχει. Τα μεγάλα ειδικότερα τηλεοπτικά κανάλια, που εισπράττουν δεκάδες εκατομμυρίων διαφημίσεις για όλες τις άλλες στοιχηματικές δραστηριότητες της αναδόχου των ελληνικών ιπποδρομιών εταιρείας του ΟΠΑΠ, δεν υπάρχει καμμία απολύτως περίπτωση να ενστερνιστούν τα δικά μας αιτήματα. Μας θυμόντουσαν εξάλλου στο παρελθόν μόνο σε κάποιες εορταστικές ημέρες σαν του Ντέρμπι, για τις διαφημίσεις που έπαιρναν, αλλά και όταν συνέβαινε κάτι πολύ άσχημο στον χώρο μας, που φρόντιζαν για τους δικούς τους λόγους κοινής κατανάλωσης να υπερδιανθίσουν! Οι φίλιπποι όμως θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα είναι όλοι στο πλάϊ μας και η συμπαράστασή τους μπορεί με τον όγκο της ειρηνικής αυτής διαμαρτυρίας να κάνει κάποια διαφορά. Δεν θα είναι μόνο για εντυπώσεις. Θα είναι για λόγους ιερής ουσίας, της ίδιας της επιβίωσης των ελληνικών ιπποδρομιών και των οικογενειών των ανθρώπων που λειτουργούν σ’ αυτές!