Πώς οδηγήθηκε ο ιππόδρομος στην τωρινή του κατάσταση και τι μπορεί να μας επιφυλάσσει το μέλλον

• Ολοκληρώθηκε σχεδόν ο έκτος μήνας απραξίας στην ιπποδρομιακή δραστηριότητα και δεν ήταν λίγα αυτά που συνέβησαν στο μεσοδιάστημα. Η κατάσταση έχει πλέον γίνει άκρως οριακή και πιο κάτω θα παραθέσουμε τις προσωπικές εκτιμήσεις μας για το μέλλον. Ωστόσο θεωρούμε ότι καλό θα ήταν να κάνουμε πρώτα μια όσο το δυνατόν πιο σύντομη αναδρομή και να αναδείξουμε πως φτάσαμε στο σημερινό σημείο.

• Τα προβλήματα στον χώρο μας είχαν αρχίσει να διαφαίνονται πριν καν μεταφερθούμε από το Φαληρικό Δέλτα στο Μαρκόπουλο και για αυτόν άλλωστε τον λόγο έγιναν προσπάθειες προς αυτό τον στόχο από τους περισσότερους εμπλεκομένους (υπήρχαν πάντως και κάποιοι που είχαν εκτιμήσει –και τελικά αποδείχθηκαν σωστοί– ότι κινούμαστε λανθασμένα και πως όλα αυτά ενδεχομένως να αποβούν μοιραία για το σπορ). Το 2003 λοιπόν έγινε η μεταφορά και γρήγορα άρχισαν να δημιουργούνται δύσκολες προϋποθέσεις για τους επαγγελματικά απασχολούμενους, αλλά κανείς δεν μπορούσε ούτε κατά διάνοια να φανταστεί τί θα ακολουθήσει. Επειδή πάντως υπήρχε ακόμα το κατάλληλο υπόβαθρο, καταφέραμε για αρκετό χρονικό διάστημα να είμαστε σε καλή κατάσταση.

• Το ελληνικό κράτος όμως ουσιαστικά δεν “ασχολούνταν” με τον ιππόδρομο, αναθέτωντας την διοίκησή του ως επί το πλείστον σε ανθρώπους που δεν είχαν επαφή με το αντικείμενο και οι πράξεις των οποίων ήταν ολέθριες (και αυτό αφορά τόσο στην Φίλιππο Ένωση όσο και στον ΟΔΙΕ). Ήταν συνεπώς αναπόφευκτο να αρχίζει να συρρικνώνεται σταδιακά το προϊόν και μοναδική λύση στα προβλήματά μας φάνταζε η ιδιωτικοποίηση, που “πήρε μπρος” με την προκήρυξη διαγωνισμού.

• Σε αυτόν έλαβαν εξαρχής μέρος δύο κοινοπραξίες και στην τελική φάση του παρέμεινε μόνο η μία, που σύμφωνα με φήμες πλειοδότησε με ένα ποσό που δεν “κάλυπτε” τις εκτιμήσεις του κράτους. Αυτό δεν έγινε ούτε στην δεύτερη προσφορά, ενώ την ίδια στιγμή ο ΟΠΑΠ κατέθεσε πολλαπλάσια εγγυητική επιστολή. Ο διαγωνισμός αποδείχθηκε άγονος, προκηρύχθηκε νέος και δεν άλλαξε τίποτα όσον αφορά τα ποσά των ενδιαφερόμενων επενδυτών, με αποτέλεσμα ο ιππόδρομος να καταλείξει στον ΟΠΑΠ, που ανέθεσε την διαχείρισή του στην θυγατρική του εταιρεία Ιπποδρομίες ΑΕ.

• Εκείνη την περίοδο υπήρξε αρχικά ευφορία από τους περισσότερους και μάλιστα τα πράγματα έδειχναν πως μπορούν να βελτιωθούν. Δεν άργησε ωστόσο να αντιστραφεί το κλίμα, μια και η εταιρεία ναι μεν προχώρησε σε κάποιες σωστές κινήσεις, όπως η διατήρηση των τότε επάθλων, παρότι δεν προέκυπταν από τον τζίρο, αλλά δεν έκανε και τις απαραίτητες ενέργειες που θα έδιναν ώθηση στον χώρο. Ορισμένοι λοιπόν άρχισαν να αντιδρούν και κυρίως η προηγούμενη από την τωρινή διοίκηση της ΦΕΕ, η οποία ζητούσε πλέον ένα πλάνο, κάτι που ο ΟΠΑΠ δεν ήθελε να δώσει. Η μεταξύ τους διαμάχη ήταν τόσο έντονη που οδήγησε στο κλείσιμο του ιπποδρόμου για τέσσερεις και πλέον μήνες και είχε μάλιστα σαν αποτέλεσμα οι εμπλεκόμενοι να χωριστούν σε δύο “στρατόπεδα”.

• Υπό την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ο ΟΠΑΠ “κέρδισε” και με το νέο άνοιγμα προχώρησε σε κάποιες εξαγγελίες, οι οποίες “ακούγονταν” ωραίες, χωρίς ωστόσο να προσφέρουν –τουλάχιστον κατά την προσωπική μας άποψη– κάτι ουσιαστικό και η κατάσταση παρέμεινε στάσιμη. Όταν λοιπόν έχεις να κάνεις με μία εταιρεία, που ανά τακτά χρονικά διαστήματα ελέγχει τα έσοδα και τα έξοδά της, ήταν συνεπώς θέμα χρόνου να αλλάξουν και πάλι οι συνθήκες, κάτι που έγινε λίγους μήνες αφού μπήκε στην καθημερινότητά μας ο κορωνοϊός, με το Συμβούλιο Επικρατείας να μην επικυρώνει τον νόμο Τσακαλώτου και τον ΟΠΑΠ να αντιδρά, μειώνοντας κατά 70% περίπου τα έπαθλα, δημιουργώντας ασφυκτικές πλέον προϋποθέσεις.

• Στο μεταξύ είχε μεσολαβήσει η πρώτη καραντίνα τον Μάρτιο του 2020, που διήρκησε τρεις μήνες και λίγο – πολύ οι περισσότεροι αιφνιδιαστήκαμε από την απόφαση της τωρινής κυβέρνησης για lockdown. Η κατάσταση με την πανδημία γρήγορα βελτιώθηκε, αλλά οι επιστήμονες προειδοποιούσαν ότι ο χειμώνας θα ήταν δύσκολος. Ελάχιστοι βέβαια περίμεναν πως θα ζήσουμε ξανά μία νέα καραντίνα, αλλά όπως και να έχει ο κίνδυνος παρέμενε. Εύλογα λοιπόν θα περίμενε κανείς ότι η εταιρεία θα φρόντιζε να μπορεί να προσφέρει το ιπποδρομιακό στοίχημα και με διαφορετικούς τρόπους (πέραν δηλαδή από εκείνου στα πρακτορεία), αλλά δεν το έπραξε. Και ενώ σε όλα τα άλλα κράτη οι ιπποδρομίες συνεχίστηκαν κανονικά, με το νέο lockdown και χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως λόγος ο χώρος μας “γνώρισε” ένα νέο κλείσιμο, τα αποτελέσματα του οποίου δείχνουν εκ πρώτης όψεως ολέθρια, αφενός γιατί έχει μειωθεί αισθητά το ιππικό δυναμικό, με ορισμένους μάλιστα επαγγελματίες να έχουν αναζητήσει νέους πόρους επιβίωσης, αφετέρου διότι υπάρχει σχεδόν η βεβαιότητα πως η ανταπόκριση του φίλιππου κοινού (το οποίο εδώ και καιρό βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα) θα είναι ακόμα μικρότερη! Αυτό ίσως να είναι το χειρότερο και να οδηγήσει πιο γρήγορα στον αφανισμό του χώρου!!

• Όλα αυτά αναφέρονται για να καταδείξουν πως ο Οπαπ δεν ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη του σπορ και πλέον το λέει “ανοιχτά”, αφού πριν λίγους μήνες η διοίκηση της Ιπποδρομίες ΑΕ ξεκαθάρισε σε κάποιους επαγγελματίες σε μεταξύ τους συνάντηση ότι δεν προτίθεται να συνεχίζει να χρηματοδοτεί τον ιππόδρομο. Κάποιοι βέβαια θα αναρωτηθούν γιατί δεν αποσύρεται και είναι ένα εύλογο ερώτημα, στο οποίο μπορεί κανείς να απαντήσει πως ενδεχομένως να έχει κάποιες άλλες προσδοκίες, αλλά αυτό δεν μας αφορά. Το βασικό ζήτημα είναι ότι “λείπει” το όραμα, χωρίς το οποίο είναι αδύνατο να ευελπιστούμε σε καλύτερες μέρες. Κάπως έτσι φτάσαμε στην σημερινή κατάσταση, που δυστυχώς προδιαγράφεται πιο δυσοίωνη από ποτέ. Και καλούμαστε να βρούμε λύσεις …από το πουθενά.

• Ορισμένοι επικαλούνται ότι ο Οπαπ ανέλαβε ένα “καμμένο” προϊόν και πως ήδη έχει κάνει πολλά. Κανείς όμως δεν τον υποχρέωσε να πλειοδοτήσει την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή στο διαγωνισμό για το αποκλειστικό δικαίωμα διεξαγωγής ιπποδρομιακού στοιχήματος και ο ίδιος από μόνος του προέβη σε αυτή την επένδυση. Από τότε έχουν περάσει 5 χρόνια και εμείς προσωπικά δεν έχουμε δει κινήσεις που κανονικά θα ανέμενε κανείς από κάποιον που θέλει να προωθήσει το προϊόν του (πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από την διαφήμιση δεν νομίζουμε ότι υπάρχει). Πώς λοιπόν μπορεί βάσιμα να υποστηριχθεί ότι ο ιππόδρομος είναι “καμμένος”, χωρίς πρώτα να γίνουν στοχευμένες κινήσεις για την ανάκαμψή του; Έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, δεν είμαστε πλέον από εκείνους –όπως στο πρόσφατο παρελθόν– που εξακολουθούν πιστά να πιστεύουν ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα. Αλλά ..βρε αδερφέ να γίνει πρώτα μια σωστή προσπάθεια και αν δεν “πιάσει”, ας το πάρουμε απόφαση πως θα πρέπει να ασχοληθούμε με κάτι άλλο.

• Και για να προλάβουμε κάποιους που ίσως να μας χαρακτηρίσουν “αντιοπαπικούς” θα προχωρήσουμε στο μερίδιο ευθύνης της κυβέρνησης και εν γένει του κράτους, το οποίο είναι ακόμα μεγαλύτερο. Πιο πριν αναφέραμε ότι ουσιαστικά έχει εδώ και καιρό … αφήσει στην τύχη του τον ιππόδρομο, αλλά πλέον δεν μπορεί να το κάνει. Οφείλει να “σκύψει” πάνω από τα προβλήματα του χώρου (και είναι πολλά) και να διασφαλίσει μία δραστηριότητα, από την οποία ζουν χιλιάδες οικογένειες. Δεν μπορεί η οποιαδήποτε εταιρεία να κάνει ό,τι θέλει το κράτος και την κυβέρνηση της χώρας, που πρέπει να παρέμβει και να δώσει λύση. Αν αυτό σημαίνει να εκπληρώσει τις απαιτήσεις του ΟΠΑΠ, ας το κάνει (άσχετα αν διαφωνούμε), με τις επιβεβλημένες όμως ρήτρες και με την δέσμευση ότι θα γίνουν επιτέλους σωστές κινήσεις με στόχο την σταδιακή ανάκαμψη. Αν δεν μπορεί να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο, ας “σπάσει” από κοινού την σύμβαση και ας κάνει νέο διαγωνισμό με πολύ πιο ευνοϊκούς όρους για τον υποψήφιο επενδυτή, με την διαφορά ότι πλέον θα έχουν κι άλλοι την δυνατότητα να πλειοδοτήσουν. Κάτι πρέπει τελοσπάντων να γίνει. Δεν μπορεί ο καθένας από εμάς να παλεύει και να “τρέφει φρούδες ελπίδες”, όταν δεν υπάρχει διάθεση από καμία μεριά για την διατήρηση και την “ανάταση” του τόσο θεαματικού αυτού σπορ και σίγουρα του πιο ενδιαφέροντος ανάμεσα στα τζογαδόρικα στοιχήματα. Έλεος πια!!!

Και μια και διανύουμε τις άγιες ημέρες του Πάσχα, να ευχηθούμε σε όλο τον κόσμο υγεία πάνω από όλα και ειδικά στη ιπποδρομιακή κοινότητα υπομονή και κουράγιο.