• Την Παρασκευή το βράδυ, στον ιππόδρομο Meydan του Dubai, ο κορυφαίος στο Μαρκόπουλο 6ετής ΡΕΒΑΜΠ (USA), που ιππεύθηκε από τον Mickael Barzalona, προσπάθησε όσο μπορούσε, αλλά δεν κατάφερε να δικαιώσει τις όποιες κρυφές προσδοκίες υπήρχαν για μια καλή εμφάνισή του (*σ.σ. μέχρι και το μεσημέρι εμφανιζόταν σαν απώτατο αουτσάϊντερ με 66/1, αλλά τελικά “παιζόταν” στα 16/1). Ξεκινώντας ελαφρώς διστακτικά από το “σταρτ” Νο 13 και παρενοχληθείς επιπλέον λίγο στα πρώτα μέτρα, ακολούθησε εξ’ αρχής με τους τελευταίους του 16μελούς ομίλου, τρέχοντας μάλιστα μόνιμα στην εξωτερική και περιορίσθηκε τελικά στην 11η θέση της κατάταξης. Αναμφίβολα συνάντησε σχετικά δυσμενείς συνθήκες διαδρομής, που σ’ ένα τουλάχιστον βαθμό επηρέασαν αρνητικά την αγωνιστική του απόδοση. Κυρίαρχη ωστόσο αιτία, για την μέτρια γενικά αγωνιστική του απόδοση, θεωρούμε ότι ήταν ο φοβερά δυνατός ρυθμός της κούρσας, τον οποίο από κάποιο σημείο και μετά στάθηκε αδύνατο, σ’ αυτή τουλάχιστον την χρονική στιγμή, να “παρακολουθήσει” η συντριπτική πλειοψηφία των διαγωνισθέντων!
• Σημειωτέον ότι το ίδιο, σε σαφώς μεγαλύτερη έκταση, είχαμε “βιώσει” το 1997 στον ιππόδρομο Nad Al Sheba, στο αντίστοιχο εκεί εγχείρημα του Μπαλάλ, ιδιοκτησίας των αδελφών Γιώργου και Κανάρη Παναγόπουλου, επίσης νικητή του τότε Ελληνικού Ντέρμπι. Mεταφέρθηκε στο Dubai περίπου 25 ημέρες νωρίτερα και έτρεξε σε μια ανάλογη κούρσα Condition Rate. Αν και στις εκεί προπονήσεις είχε πραγματοποιήσει την καλύτερη “πρόβα”, ανάμεσα σε όσους ίππους γκαλοπάρισαν δυνατά, εντούτοις απέτυχε σχεδόν πλήρως στην πρώτη προσπάθειά του. Επειδή ήταν όμως η 2η μόλις χρονιά από την θεσμοθέτηση της διοργάνωσης, ώστε πολύ λιγότεροι δρόμωνες είχαν έλθει από άλλες χώρες, αλλά και διότι, ανεξάρτητα με την αποτυχία του, οι αρμόδιοι του ιπποδρόμου αξιολόγησαν σαν εν μέρει θετικό το γεγονός ότι είχε σταθερά “περάσματα” στα ενδιάμεσα 200ρια, ενέκριναν την συμμετοχή του στην δεύτερη σημαντικότερη ιπποδρομία (Dubai Duty Free) της “φιέστας”. Παρότι κατά την εκτίμηση του αείμνηστου προπονητή του Μάϊκ Χαραλάμπους βρισκόταν σε μεγάλη φόρμα (απόδειξη ότι σχεδόν αμέσως μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα νίκησε σε κλασσική ιπποδρομία), εν τούτοις και πάλι στην κούρσα απέτυχε πλήρως. Με αναβάτη τον Φίλιππο Μπαϊράμογλου ξεκίνησε ιδεωδώς και τέθηκε αρχικά επικεφαλής στον πολυπληθή όμιλο, αλλά μετά τα πρώτα κιόλας 350 μέτρα, μόλις άρχισαν να επιταχύνουν οι αντίπαλοί του, ο ίδιος, όπως και ορισμένοι ακόμα διαγωνισθέντες ίπποι, σταδιακά έχανε έδαφος και τελικά απογοήτευσε τερματίζοντας προτελευταίος.
• Πρέπει πάντως να πούμε ότι ο Ρεβάμπ, που πάλεψε ως ένα σημείο και προηγήθηκε τελικά στην άφιξη τεσσάρων έστω αντιπάλων του (και ενός ακόμα που ανέτρεψε σχεδόν αμέσως μετά την εκκίνηση τον αναβάτη του), έχει μπροστά του ακόμα ένα δίμηνο προσαρμογής και περαιτέρω προετοιμασίας. Σίγουρα θα τρέξει σε μία ή και δύο ακόμα κούρσες προετοιμασίας και εκ νέου βαθμολόγησης (Condicion Rates). Το ίδιο ισχύει για όλους εκεί τους δρόμωνες, όπως φυσικά και για τον σπουδαίο 4ετή ΑΧΑΤΗ, που αναμένεται στις επόμενες ημέρες να κάνει το πρώτο εκεί αντίστοιχο δικό του τεστ. Φαίνεται βέβαια πολύ δύσκολο, αν όχι απίθανο, να κατορθώσει ο Ρεβάμπ να ανεβάσει σε τόσο μεγάλο βαθμό την φόρμα και αγωνιστική του απόδοση, ώστε να παρουσιασθεί ανταγωνιστικός, αν τελικά –όπως όλοι ευχόμαστε– επιλεγεί σε κάποια από τις σπουδαιότερες ιπποδρομίες στην “φιέστα” του Dubai World Cup, που θα διεξαχθεί στις 26η Μαρτίου. Είναι γεγονός, άλλωστε, ότι η μέχρι τώρα προϊστορία της διοργάνωσης δείχνει πως κατά κανόνα τουλάχιστον πρωταγωνιστούν και σ’ αυτές οι δρόμωνες που από νωρίτερα έχουν ενθουσιάσει. Ωστόσο, ποτέ κανείς δεν ξέρει τι τελικά θα συμβεί?
• Στην κούρσα του Ρεβάμπ, η οποία διεξήχθη στην απόσταση των 2000 μέτρων σε στίβο Dirt, με έπαθλο 72.000 ευρώ, ομολογουμένως καταπληκτικός ήταν ο 6ετής Dubai Icon (GB) (16/1), τρόφιμος του προπονητή Saeed Bin Suroor. Ιππευθείς από τον Pattrick.James Cosgrave, τέθηκε επικεφαλής με την διέλευση της πρώτης ευθείας, έβαλε τον δικό του ρυθμό αποκτώντας σχετικά γρήγορα στην συνέχεια προβάδισμα 2-3 μηκών και επικράτησε σαρωτικά, με διαφορά 8,5 μηκών, του πολύ καλά έως και εξαιρετικά διαγωνισθέντος 5ετούς Remorse (IRE) (10/1). Ο προαναφερθείς, με αναβάτη τον Taddh. P. O’shea, είχε πλησιάσει αισθητά στις αρχές της ευθείας, αλλά στην συνέχεια, μετά το μέσον αυτής, ο πρώτος “ξανα-πέταξε”!!
• Ο νικητής, σημειωτέον, ήταν ο λιγότερο “παιζόμενος” στις στοιχηματικές εταιρείες από τους συνολικά πέντε εκπροσώπους της που “κατέβασε” η Godolphin. Oι τρεις ανήκαν στον σταύλο του Saeed Bin Suroor, μεταξύ αυτών δε και ο 3ος στην άφιξη, αλλά πάντως 9 ακόμα μήκη πιο πίσω, 5ετής Big Team (USA) (12/1), που είχε στην σέλα του τον σπουδαίο Frankie Dettori. Οι άλλοι ήταν ο 5ετής Desert Peace (USA) (8/1) και ο 4ετής υπερφαβορί(!)(μόλις 2,5 στο1) Rebel’s Power (IRE), του προπονητή Charlie Αppleby, οι οποίοι ιππεύθηκαν από τους αναβάτες James Doyle & William Buick και τερμάτισαν 6ος και 8ος αντίστοιχα. Φυσικά πολύ αρνητική αίσθηση δημιούργησε το σαφώς μέτριο τρέξιμο ειδικότερα του Rebel’s Power, ο οποίος είχε σημειώσει 4 νίκες και 1 τριτιά στις πέντε όλες κι όλες προηγούμενες κούρσες του, με σύνολο επάθλων σχεδόν μισό εκατομμύριο ευρώ! Παρά ταύτα οι θεωρούμενοι “ειδικοί” στις αξιολογήσεις, προφανώς διότι δεν έλαβαν καθόλου υπόψη την νεώτερη εμφάνισή τους στον ιππόδρομο του Meydan, όχι μόνο θεωρούν σχεδόν με βεβαιότητα πως θα επιλεγούν για τις δύο μεγάλες κούρσες της 26ης Μαρτίου, αλλά και εξακολουθούν μέχρι στιγμής τουλάχιστον να τους κατατάσσουν, μαζί βέβαια με πολλούς άλλους δρόμωνες, μεταξύ των υποψήφιων ακόμα και για πρωταγωνιστική διάκριση σ’ αυτές.
