• Απολαυστικό για τους φίλους των ιπποδρομιών ήταν το Σαββατοκύριακο στο Curragh, το οποίο είναι μια σχεδόν απόλυτα οριζόντια (Flat) πεδιάδα 2.000 εκταρίων, παρακείμενη στην πόλη Newbritze, που βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του County Kildare της Ιρλανδίας. Eκεί πραγματοποιήθηκαν δύο συγκεντρώσεις, με κορυφαία αυτήν του Σαββάτου λόγω της διεξαγωγής του Irish Derby, αλλά και με ιδιαίτερα σημαντική και την αντίστοιχη της Κυριακής, που περιλάμβανε μεταξύ άλλων το Alwasmiyah Stakes.
• Το Σάββατο λοιπόν 26/6, τρεις ακριβώς εβδομάδες μετά τον εντυπωσιακό θρίαμβο του Adayar, με τον Adam Kirby, στο Derby του Epsom, ένας άλλος εκπρόσωπος της Godolphin και τρόφιμος του προπονητή Charlie Appleby, ο τρίτος τότε στην άφιξη HURRICANE LANE (IRE), με αναβάτη τον William Buick, κατόρθωσε να χαρίσει στους προαναφερθέντες και την “χρυσή” εν πολλοίς νίκη στο Dubai Duty Free Irish (Ιρλανδικό) Derby – 1.000.000 ευρώ, “σκεπάζοντας” με κεφαλή στον τερματισμό τον ισάξιό του LONE EAGLE (IRE), ιδιοκτησίας της Ballylinch Aquis Farm και προπόνησης του Martyn Meade, που ιππεύθηκε από τον Lanfranco Dettori.
• Και οι δύο πρωταγωνιστές ίπποι ήταν μεταξύ των ενδεδειγμένων, στο σύνολο των 11 τριετών που έτρεξαν στην απόσταση των 2.400 μέτρων της κορυφαίας αυτής ιπποδρομίας, τα μερίδια επάθλου της οποίας, σημειωτέον, επεκτείνονταν μέχρι και τον 8ο της κατάταξης. Συγκεκριμένα 580 χιλιάδες ευρώ για τον νικητή στην Godolphin, 200 χιλιάδες ευρώ για τον 2ο στην Ballylinch Aquis Farm και αντίστοιχα 100, 50, 30, 20, 10 και 10 χιλιάδες ευρώ για τους ιδιοκτήτες των ίππων που τερμάτισαν στις επόμενες θέσεις.
• Ο Hurricane Lane παιζόταν με 4/1 στις στοιχηματικές εταιρείες, στον δε ιππόδρομο απέδωσε γκανιάν 4,50, ενώ ο Lone Eagle αντίστοιχα με 11/2 έξω και 5,80 στον ιππόδρομο. Πριν περιγράψουμε την εξέλιξη-έκβαση της κούρσας, θεωρούμε πως πρέπει να πούμε ότι ο Appleby, στις δηλώσεις του πριν το Epsom, δεν είχε αναφέρει κάτι το ιδιαίτερο για τον εκεί θριαμβευτή Adayar. Αντίθετα ήταν πολύ αισιόδοξος για τον τωρινό νικητή Hurricane Lane, o οποίος όμως θυμίζουμε ότι τότε υποχρεώθηκε να επιταχύνει στην αρχή για να τεθεί επικεφαλής, αλλά και ενδιάμεσα στην διαδρομή, καθώς πιεζόταν μέχρις ενός σημείου από αντίπαλο που κάλπαζε εξωτερικά του.
• Η σπουδαία αυτή κούρσα εξελίχθηκε ως εξής: Mε ιδεώδη εκκίνηση του Dettori προπορεύθηκε ο Lone Eagle, αλλά εσωτερικά του ο Ryan Moore πίεσε αρκετά στην αρχή έναν από τους συνολικά 5 διαγωνισθέντες τροφίμους του Aidan-Patrick O’brien (υπήρχε ακόμα και ένας του D. O’brien), τον σημειωτέον πρώτο φαβορί (3,10 στο 1) High Definition (IRE), ο οποίος τέθηκε επικεφαλής μετά το πρώτο φέρλονγκ, έχοντας μισό μόνο μήκος πίσω και εξωτερικά του τον Lone Eagle, που κυριολεκτικά ήταν εξ’ αρχής στο “βήμα” του. Πανεύκολα επίσης ακολουθούσε τρίτος ο Hurricane Lane, αλλά με την διέλευση των πρώτων 300 μέτρων ο αναβάτης του William Buick τον “γλύκανε” ακόμα περισσότερο! Προφανώς το “πάθημα” της επιτάχυνσης στο Epsom έγινε “μάθημα”!! Ήταν μια απόλυτα συνειδητή επιλογή για συντηρητική διαδρομή, όπως εμείς προσωπικά εικάζουμε, με οδηγίες του προπονητή του Charley Appleby.
• Aπ’ αυτό το σημείο οι δύο τους άρχισαν να ξεχωρίζουν, παίρνοντας διαφορά έως και τρία μήκη. Ταυτόχρονα ο Hurricane Lane βρέθηκε μετ’ ολίγον κλεισμένος για κάποιο διάστημα ανάμεσα σε δύο προωθηθέντες αντιπάλους του, εκ των οποίων ο ένας, εσωτερικά του, ήταν ο Mojo Star, που σαν πολύ μεγάλο αουτσάϊντερ στο Αγγικό Ντέρμπυ του Epsom είχε ενθουσιάσει με την έκπληξη-“δευτεριά” του (παρά τις κάποιες ατυχίες που τότε είχε στην ευθεία), ενώ φυσικά τώρα “παιζόταν” αρκετά (8,00 στο 1). Έτσι ο Hurricane Lane έμεινε στην συνέχεια 5ος-6ος, καθώς δυσφορούσε για λίγο, μέχρι να “ξεμπλοκαρισθεί” στην εξωτερική.
• Στην τελευταία στροφή ο Dettori, βλέποντας τον κυριολεκτικά απογοητεύσαντα High Definition να μην έχει δυνάμεις, έβγαλε μπροστά τον Lone Eagle και με την είσοδο στην πολύ μεγάλη ευθεία “έπεσε” δυνατά πάνω του. Έτσι ναι μεν αύξησε την διαφορά έως και τα πέντε μήκη, που φαινόταν πλέον σχεδόν ακατόρθωτο να “καλυφθεί”, αλλά παράλληλα –παρά την απόλυτα άψογη κατά τα άλλα ίππευσή του– είχε κάνει το λάθος να εκδηλώσει κάπως πρόωρα την επίθεσή του, κάτι που συνετέλεσε στο να “ξυπνήσει” για τα καλά τους αντίπαλους αναβάτες και ίππους, εκ των οποίων ο μόνος –όπως αποδείχθηκε– που είχε τις δυνάμεις για να κάνει την ανατροπή του αποτελέσματος, ήταν ο HURRICANE LANE (IRE), με τον William Buick στην σέλλα του. Και πράγματι, μαζί και οι δυό τους, έκαναν αυτό το κάτι που “φάνταζε” σαν θαύμα!! Εκδηλώνοντας ένα απίστευτα καταπληκτικό φίνις, παρότι μάλιστα πλάγιασε προς στιγμήν προς τα μέσα στο σημείο των τελευταίων 380 μέτρων, κάλυψαν σταδιακά την διαφορά και πήραν στον τερματισμό με χρόνο 2.33.85 την κορυφαία νίκη, πριν αρχίσουν τα “επινίκια πανηγύρια”!!
• Ευνόητο είναι πως ισάξιός του αποδείχθηκε ο ηττηθείς LONE EA-GLE (IRE) και ότι αμφότεροι έδειξαν σ’ αυτή τουλάχιστον την φάση ανωτερότητα έναντι των άλλων. Απ’ αυτούς αξιοπρεπή εμφάνιση, τερματίζοντας 6,5 μήκη πιο πίσω στις επόμενες τιμητικές θέσεις, 3ος, 4ος και 5ος αντίστοιχα, πραγματοποίησαν ο Wordsworth (IRE) (11 στο 1), του Aidan O’brien, με αναβάτη τον James Anthony Heffernan, o Εarlswood (GB) (19 στο 1), του προπονητή Johnny Patrick Murtagh, με τον Ben M. Coen, ενώ ακόμα αξιοπρεπέστερος αγωνιστικά, έχοντας στην σέλλα του τον Rossa Ryan, θεωρούμε ότι στάθηκε ο πλησιέστατα σ’ αυτούς τους δύο τερματίσας Mojo Star (IRE), τρόφιμος του Richard Ηannon, αν ληφθεί υπόψη ότι, ευρισκόμενος στο κάγκελο, ήταν εκείνος που παρενοχλήθηκε περισσότερο από δυο-τρεις άλλους, όταν πλάγιασε προς τα μέσα ο Hurricane Lane και ότι χρειάστηκαν τέσσερις καλπασμοί για να ξαναβρεί το “βήμα” του.
• Από την εξαιρετικά επίσης ενδιαφέρουσα συγκέντρωση της Κυριακής, στο Curragh, αν και υπήρχαν και 3 άλλες αξιόλογες κούρσες (Gr I, Gr II, καθώς και ένα δυνατό χάντικαπ της 1ης κλάσης), θα περιγράψουμε μόνο την εξαιρετικά υψηλού επιπέδου Group I ιπποδρομία του Alwasmiyah Pretty Polly Stakes, με έπαθλο 250.000 ευρώ, που διεξήχθη στην απόσταση των 2.000 μ. σε αρκετά βαρύ χορτάρινο στίβο (Terrain Bon Leger), με την συμμετοχή 8 μόνο αποκλειστικά φοράδων 3ετών και άνω. Και σ’ αυτήν έγινε πολύ μεγάλη επίσης μάχη ανάμεσα σε δύο, που ξεχώρισαν μετά το 200ρι.
• Ιππευθείσα από τον Shane Cross η συγκαταλεγόμενη μεταξύ των ενδεδειγμένων 4ετής THUNDΕRING NIGHTS (IRE) (παιζόταν με 16/5 και στον ιππόδρομο απέδωσε γκανιάν 4,10), εκπρόσωπος του ιδιοκτήτη Shapoor Mistry και τρόφιμος του προπονητή Joseph Ptarick O’brien, ακολουθούσε εξ’ αρχής στην πέμπτη θέση της διάταξης στην διαδρομή και προοδευτικά πέρασε τρίτη, πλησιάζοντας προς την τελική στροφή. Σχεδόν αμέσως μετά την είσοδό της στην μεγάλη ευθεία ο αναβάτης της εκδήλωσε την επίθεσή του και η προαναφερθείσα άρχισε να “παλεύει” με άλλες τρεις φοράδες που προπορεύονταν μέχρι εκείνου του σημείου, ενώ σε καταδίωξη όλων, με τον Ryan Moore στην σέλλα της, έχοντας ήδη πλησιάσει, είχε τεθεί η ελαφρά περισσότερη “παιζόμενη” SANTA BARBARA (IRE) (απέδιδε 3 στο 1), του πατέρα προπονητή Aidan-Patrick O’brien. Η μάχη φαινόταν αμφίρροπη μέχρι το τελευταίο φέρλονγκ, αλλά από εκεί κατά σειράν ξεχώρισαν οι δύο προαναφερθείσες, με την Thundering Nights να διασώζεται ελάχιστα από το φίνις της Santa Barbara και να παίρνει με χρόνο 2.08.72 την πολύτιμη νίκη, η οποία πρόσθεσε 150.000 ευρώ στον λογαριασμό του κ. Shapoor Mistry.
• Την τρίτη θέση, 2,5 μήκη πιο πίσω, ιππευθείσα από τον Shane Foley, κατέλαβε η ελαφρά περισσότερο φαβορί Cayenne Pepper (IRE) (11/4), μια τρόφιμος της προπονήτριας Mrs John Harrington, η οποία υπερίσχυσε με 3/4 της Insinuendo (IRE), κι αυτή με τράχηλο της Epona Plays (IRE), δύο φοράδες του William Mc Greery, που ιππεύθηκαν αντίστοιχα από τους αναβάτες D.-P. Mc Donogh και James Lee. Θεωρούμε –και προτείνουμε– πως πρέπει τα video και των δύο αυτών ιπποδρομιών να “παιχθούν” στην ιπποδρομιακή συγκέντρωση της Δευτέρας, στο Μαρκόπουλο. Θα ήταν ό,τι το καλύτερο να τις δουν και να τις απολαύσουν όλοι οι έλληνες φίλιπποι.


